آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

وبلاگ نویسی فارسی و حوزه های تخصصی
ساعت ۱٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٢٥   کلمات کلیدی: وبلاگ نویسی

در فضای مجازی ،سایت های تخصصی فراوانی را می توان یافت که به موضوعات تخصصی می پردازند.اما وبلاگ های تخصصی چطور؟به اینجا که می رسیم متأسفانه فضای مجازی فارسی کمی لنگ می زند.حتی وبلاگ هائی هم که هست(و اغلب توسط دانشجویان علاقمند به هر رشته ساخته شده) بیشتر به مرور موضوعات مندرج در کتابهای تخصصی پرداخته و معدود پست هائی را بتوان حاوی مطالب جدید یافت.اما گشت و گذار در وبلاگ های موجود نیز برای خودش عالمی دارد. از خواب های پریشان شب گذشته تا بریده های کتاب های اخیراً خوانده شده یا فیلمهای جدیداً رؤیت شده و ... .

اما چرا؟چرا ما ایرانی ها بیشتر میل به اثبات وجود خودمان داریم تا به اشتراک گذاردن دانشمان؟البته اجازه بدهید حکم کلی صادر نکنیم و بگوئیم چرا ما ایرانیها بیشتر میل داریم در فضای مجازی ابتدا اثبات وجود کنیم تا بذل وجود؟

به شخصه فکر می کنم یکی از دلایل اصلی این وضعیت،غلبه میلی از امیال اصلی به نام نیاز به زندگی جمعی باشد.در حقیقت وبلاگ نویسان فارسی بیش از آنکه نقیصه ای به نام خلأ اطلاعات عمومی را مهم و بحرانی فرض کنند به تشکیل اجتماعات ولو در فضای مجازی می اندیشند.شاید در جوامع دیگر این نقیصه چندان ملموس نباشد چرا که تمامی ابعاد زندگی روزمره شهروندان سایر جوامع در بستری اجتماعی شکل گرفته است و دیگران فارغ از دغدغه جنسیتی،دختر و پسر،زن و مرد و خرد و کلان از ابتدائی ترین مراحل حیات ،صرفاً بر پایه اشتراکات خود همگرائی اجتماعی یافته اند.ایشان در رابطه اجتماعی خود سنگ و شیشه و کبریت و باروت و پنبه و آتش را مانع ابراز وجود خود ندیده اند.

اما وبلاگ های فارسی و حتی اعضای ایرانی شبکه های اجتماعی را ملاحظه کنید.گرایشات فردی به بارز ترین شکل،وجه غالب این فضاهاست.کاربران ایرانی هنوز در مرحله معرفی خویشتن و ابراز وجود در جمع چنین شبکه هائی قرار دارند.همان مرحله ای که کاربران خارج از این مرزها سالها پیش وقتی در سنین پیش از دبستان و بعدها مدرسه و دانشگاه و ...قرار داشته اند از سر گذرانده و مثلاً آقای آلبرت را دوستانش ،دختر و پسر و زن و مرد نه تنها به نام بل به مرام و مسلک می شناسند و گروه دوستانش پیشتر ،خارج از فضای مجازی،در دنیائی واقعی شکل گرفته است.حالا آلبرت بر اساس همان مرام و مسلکی که در جمع او را به آن می شناسند،با گروه دوستانش به تبادل نظر می پردازد.اگر جامعه شناس است با سایر علاقمندانی که او را می شناسند و اگر زیست شناس است با همانها .اما اردلان ایرانی ،در این فضا یا باید عضو شبکه ای از پیش تشکیل شده گردد و ابتدا منفعل آغاز کند تا بعدتر فرصت عرض اندام بیابد و یا وبلاگش را سرشار کند از همان بریده های بعضاً پریشان تا بلکه بازدید کننده ای تصادفاً گذری و نظری...تا بعد...بدرود.