آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

صنعت تولید غذای میگو در هند
ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۱۳   کلمات کلیدی: غذای میگو ،هند

Image result for shrimp farming india

پس از ورود میگوی وانامی به عرصه تکثیر و پرورش میگوی هند ، صنعت غذا در این کشور تغییرات عمده ای را تجربه نموده است بطوریکه  شرکت های جدیدی وارد این حوزه شده و در کنار آن ، شرکت های موجود توسعه یافته اند .

در حال حاضر حدود 25 شرکت تولید غذای آبزیان درهند فعالیت دارند . مجموع غذای تولیدی این کارخانه ها ، در سال 2014 ، نزدیک به 1.25 میلیون تن ( ماهی و میگو)تخمین زده شد که از این میان 600هزار تن سهم میگو و 650 هزار تن نیزغذای ماهی بوده است . اگر تولید تمام شرکت های کوچک تولید غذا نیز در این خصوص محاسبه شود ، کل تولید غذای آبزیان در سال 2014 در کشور هند به رقم یک میلیون و پانصد هزار تن بالغ خواهد گردید .

عمده تولید غذا در آبزی پروری هند توسط شرکت های CP( هند) ،Avanti، Godrej Agrovet، Growl، Waterbase ، Grobest و Nexus Feed  تولید می شود که از این بین ، CP  و Avanti با سهمی حدود 500 هزار تن در سال 2014  ، مهمترین تولیدکنندگان این زیر بخش بوده اند. شرکت CP هند ، با سرمایه گذاری در خرید سایر کارخانجات و نیز احداث کارخانه های جدید ، در صدد توسعه فعالیت خود در این کشور می باشد.

تقاضا در صنعت پرورش میگو هند برای غذا ، رو به افزایش است و در سال 2015 شرکت Avanti تصمیم دارد فروش خود را به میزان 50 درصد بیش از سال 2014 ارتقاء دهد .

در این میان اما ، بعضی شرکت های تولید غذا تنها از 50 درصد ظرفیت  خود بهره می گیرند به طوریکه احتمال دارد در سال 2016 برخی از آنها ، در صورت عدم  تغییر در راهبرد فروش ، بهبود کیفیت محصول و ارائه خدمات فنی به پرورش دهندگان مجبور به توقف تولید گردند.

کارخانه های غذا ، محصول خود را اغلب از طریق شعب توزیع و یا واسطه ها به فروش می رسانند . البته مزارع متعلق به شرکت های بزرگ غذای مورد نیاز خود را مستقیما از کارخانه تهیه می کنند . به علاوه شرکت های تولید غذا برای افزایش میزان فروش و سهم از بازار غذای آبزیان ، راه هایی را از طریق ایجاد انگیزه و ارائه تخفیف یافته اند . برای صاحبان مزارع پرورش ،  کیفیت غذا ، ضریب تبدیل مناسب ، سلامت میگو و موفقیت در دوره پرورش ، عوامل جذابی جهت انتخاب غذا محسوب می گردند .

در کشور هند ، غذا به صورت اعتباری نیز فروخته می شود .این سیستم سبب شده بسیاری از شرکت های کوچک با ضرر و زیان مواجه شده و در اندیشه فروش و واگذاری کارخانه های خود باشند.در این بین شرکت های بزرگ با منابع قوی تر مالی ، شانس بقا خواهند داشت .

قیمت غذا بر اساس شرایط فروش ( نقدی یا اعتباری ) متفاوت است . در حال حاضر بهای خرده فروشی غذای میگو تقریباً بین 1.1 تا 1.4 دلار( 3644 تا 4638تومان) در هر کیلوگرم متفاوت است . خریداران نقدی از 10 تا 15 درصد تخفیف برخوردار خواهند بود . تخفیف به واسطه ها نیز در همین حدود بوده و سود کارخانه نیز از 10 تا 15 درصد متغیر است.

غذای میگو تولید شده توسط این شرکت ها ، بین 32 تا 38 درصدپروتئین و 5 تا 6 درصد چربی دارد.بعضی کارخانجات ،غذای پلت اکسترود شده فرورونده(Sinking)تولید کرده اند  که این نوع غذا توفیق چندانی نداشته است .

تمرکز شرکت های تولید کننده غذا بر بهبود رشد استوار بوده و ضریب تبدیل غذای تولیدی میگو در مزارع به میزان 1.4 تا 1.8 گزارش شده است .

کیفیت پودرماهی ، پودر گوشت و آرد سویای تولید شده در هند از کیفیت و نوسان بهای متفاوتی برخوردار است . مواد خام با کیفیت بالا عمدتاً به خارج از این کشور صادر می شود و ورود فرآورده های پودری جانوری ممنوع می باشد .همچنین مالیات بر واردات فرآورده های جانبی سویا ، ذرت و گندم بین 30 تا 40 درصد تعیین شده است . دسترسی به بعضی مواد خام همچون پودراسکوئید ، پودرکریل وعصاره ماهی نیز مشکل و بسیار پرهزینه است.

فرمولاسیون مناسب غذا در هند از چالش های مهم محسوب میگردد. کارخانه های غذا برای کاهش هزینه های تولید تمهیداتی را در خرید مواد خام اندیشیده اند. بعضی شرکت های کوچک از پریمیکس در غذای تولیدی خود استفاده ننموده و برخی دیگر پریمیکس غذای طیور را مصرف می کنند. هرچند در بازار هند اغلب مکمل های تولید شده توسط شرکت های مشهوردردسترس است ،با اینحال به دلیل گران بودن این ترکیبات ، مقدار استفاده از آنها در غذا بسیار اندک است . 

صنعت تولید غذا برای کارگاه های تکثیر نیز در هند ظرف سال های اخیر با پیشرفت همراه بوده است . عرضه این نوع غذا دراین کشور را شرکت های چندملّیتی همچون زیگلر(آمریکا)، INVE ( بلژیک) ، Biomar( دانمارک) و Nutreco( نروژ) انجام می دهند .

در طول نوار ساحلی کشورهند صدها کارگاه تکثیر احداث شده و تقاضا برای لارو با کیفیت میگو به ویژه پست لاروهای SPF رو به افزایش است.

  سابقه پرورش میگو در هندوستان

 

Image result for avanti shrimp feed

 توسعه پرورش میگو در هند روندی رو به رشد دارد . در ابتدا مزارع پرورش میگو عمدتاً در ایالات آندراپرادش و تامیل نادو متمرکز بودند اما امروزه در سایر ایالت های هند نظیر اوریسا و بنگال غربی ( در حاشیه شرقی ایالت) و ساحل غربی گجرات نیز این مزارع احداث گردیده و توسعه یافته اند .علاوه بر این در سال های ابتدای فعالیت ، برداشت از مزارع در طول سال تنها دو باربود اما در برخی مناطق، هم اکنون مزارع پرورش ، سالانه سه نوبت به پرورش میگو اشتغال دارند .

در سال 2014 صادرات میگوی پرورشی وانامی در کشورهندوستان حدود 3.5 میلیارد دلار بود و پیش بینی می شود با وضعیت موجود این رقم در 2015 به 5 میلیارد دلار بالغ گردد. 

دوره طلایی پرورش میگووانامی مربوط به سال 2012 و در زمانی است که قیمت میگو بسیار مناسب بود. این دوره تا اوایل سال 2014 تداوم یافت .در این زمان تعداد مزارع پرورش میگو به دوبرابرافزایش یافت . اما در فصل دوم پرورش سال 2014 ، تولید این گونه ، با افت 60 درصدی ( نسبت به سال 2013) مواجه شد. دلیل این افت ، بیماری های لکه سفید ، بیماری RMS( بیماری پیش رونده میگو ) و EMS( مرگ زودرس میگو) گزارش شده است .

تولید میگو در جنوب شرق آسیا و چین نیز به دلیل بیماری مرگ زودرس (EMS) به تدریج موجب کاهش 30 تا 40 درصدی مواجه گردید و در نتیجه قیمت این محصول در بازارهای جهانی افزایش یافت . اما به دلیل عدم بروز EMS در هند ، سهم گونه وانامی از تولید ، به حدود 90 درصد ارتقاء  و این سهم در خصوص گونه مونودون به کمتر از 10 درصد کاهش یافت.گونه مونودون در ایالت های گجرات ، بنگال غربی و بعضی مناطق آندرا پرادش پرورش داده می شود .

تراکم ذخیره سازی برای گونه وانامی بین 25 تا 50 قطعه پست لارو در مترمربع و هزینه تولید برای سایز 40 قطعه در هر کیلوگرم ( میگوی 25 گرمی) بین 4 تا 5 دلار( 132520 ریال تا 165650 ریال با نرخ دلار 33130 ریال ) بر اساس نوع غذای مصرفی و مقدارانرژی مورد استفاده متغیر است .( منبع : شریمپ نیوز )