آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

این روزها
ساعت ٧:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱/۳۱   کلمات کلیدی:

اول :

امروز موضوعات جدیدی رو که ظرف هفته گذشته در فضای مجازی اعم از اینترنت و موبایل راجع به مشکلات مبتلابه صنعت میگو در کشور مطرح شده می خوندم و اونا رو با وضعیت موجود در بازارهای جهانی مقایسه می کردم .

شاید این خواسته به حق پرورش دهندگان میگوی ایران تا به حال چندین بار واز تریبون های مختلف تکرار شده باشه ولی اینکه هنوز هم بیت الغزل مباحثات تخصصی و عمومی در جلسات و نشست های آموزشی ، اداری ، کارشناسی و راهبردی قرار می گیره به عقیده من برمیگرده به دلایل متنوعی از جمله عدم اهتمام بخش دولتی به تکمیل زیر ساختهای متناسب با افق توسعه ، مشکل عملکرد ناهمگن نهادهای متولی و نظارتی در جهت نیل به توسعه ، عدم تأمین و یا حتی تزریق نامناسب نقدینگی به صنعت طی سال های اخیر ، عدم هماهنگی حلقه های مختلف زنجیره تولید با یکدیگر ، عدم واگذاری نظام بهره برداری به تشکل های صنفی بهره بردار ، تعدد نهادهای تصمیم گیر در زمینه آبزی پروری و بسیاری عوامل ریزودرشت دیگر که از حوصله این مطلب خارج است .

وجود حساسیت نسبت به نقائص و کمبودهای صنعت پرورش میگو و تداوم این موارد باعث شده برای بهره برداران به نوعی این شائبه ایجاد بشه که شاید نهاد متولی نسبت به توسعه صنعت التزامی نداره و یا حداقل چشمش رو بر روی پتانسیل های اون بسته و به وضع موجود راضیه.

بنده نیزدر طول بیست سال حضور به عنوان کارشناس در نهاد شیلات، بارها شاهد طرح این بحث حتی در سطوح مدیریتی بوده ام اما تنها زمانی نزدیک شدن این اهداف را به عملکرد مشاهده کردم که :

1-     واقع بینی نسبت به وضعیت موجود در سطوح اجرایی تقویت شد

2-     مشکل موجود به شکلی دقیق تبیین گردید (قبول مشکل )

3-     تمامی حلقه های تأثیرگذار بر هدف نهایی در نظر گرفته شد

4-     هم دلی در جهت یکسان سازی اهداف در بین نهادهای متولی با بهره برداران ( متصدّیان فعالیت ) ایجاد شد و در نهایت

5-     نقش هر بخش در حصول نتیجه به دقت مشخص و تعیین گردید

شاهد دقیق و به روز این ادعا ، تشکل موسوم به "چاپارصنعت " در پرورش میگوی خوزستان است که راجع به پیشرفت ها و اقدامات این تشکل قبلا مطالبی نگاشته شده.

دوم :

مطلبی رو در گروه اینترنتی Shrimp خوندم راجع به وضعیت قیمت میگو در بازارهای جهان . طبق اظهارات یکی از اعضا این گروه ، در حال حاضر هزینه تولید یک کیلو میگوی ده گرمی در تایلند از نرخ فروش اون بالاتره و گفته شده وضعیت به شکلیه که اگه تداوم داشته باشه شاید بسیاری از پرورش دهندگان رو به ورشکستگی بکشه . این معضل گریبانگیر چند کشوردیگه هم هست نظیر چین که به دلیل افزایش قیمت ترکیبات مورد استفاده در غذا و نیز بالا رفتن قیمت بچه میگو هزینه های تولید در این کشور رو به افزایشه .اما موضوع در تایلند رنگ دیگه ای داره .شاید سؤال پیش بیاد که چرا با سایز بالاتر میگو رو صید نمی کنن .خوب پاسخ اینه که ترس از بیماری EMS سبب صید زودتر از موعد میگوها برای عدم بروز بیماری شده . بخشی از بالا رفتن هزینه تولید هم به واسطه بازماندگی پائین ناشی از بروز بیماری و افزایش FCR هست و درواقع پرورش دهندگان تایلندی می بایست از سه جهت نگرانی داشته باشند : بیماری ، بازماندگی کم و قیمت پایین .

در این بحث اما ، پرورش دهنده ای از اکوادور نکته بسیار جالبی رو مطرح کرده . ایشون گفته که در هنگام بروز بیماری لکه سفید میگو در کشورش ، ضرر و زیان زیادی متوجه صنعت شد و چندسالی طول کشید تا پرورش دهندگان یاد گرفتند در کنار بیماری به فعالیت بپردازند ( موضوعی که ما هم دنبال اون بودیم و در برخی موارد بهش رسیدیم). اما مدت زیادتری لازم بود ( حدود 12 سال ) تا این "کار در کنار بیماری" کم کم بتونه صنعت رو به سودآوری برسونه .ایشون گفته در خصوص EMS هم موضوع می تونه به همین شکل باشه یعنی کنترلش بجای خود و سودآوری پس از اون ( حالا به هردلیل ) در سال های بعدتر اتفاق میفته و فوری نیست.شاید یکی از دلایل هم می تونه بازار از دست رفته و اشغال شده ای( توسط سایرین) باشه که تایلند امروز باهاش روبرو هست.

سوم :

مطلبی رو در سایت Asian Aquaculture Network خوندم راجع به تولید فوق متراکم در یک مزرعه در اندونزی.

پارامترهای تولید رو مشاهده بفرمائید :

تراکم ذخیره سازی : 500 تا 1000 قطعه پست لارو 10 روزه در متر مربع

مساحت استخر : 3000 متر مربع با عمق 3متر ( عمق مفید 2.2 متر)

جنس استخر : بتونی

تولید : حدود 28 تن در هر دوره تولید

هوادهی مورد استفاده در هر استخر : 48 اسب بخار

میزان متوسط اکسیژن محلول در طول دوره : بیش از 4.5 پی پی ام

pH بین 7.6 تا 7.9

قلیائیت : 130 پی پی ام

مواد مکمل : پروبیوتیک و سولفات منیزیم

نوع غذای مصرفی  : Gold Coin Forte

میزان پروتئین غذا : 36 درصد

وزن متوسط میگوی برداشت شده : 18.2 گرم

بازماندگی : 97 درصد

FCR : 1.49

تعداد غذاپاش اتوماتیک در هر استخر : 3 دستگاه

شاید بشه از این پارامترها و موارد ذکر شده ، اهمیت سطح مکانیزاسیون رو در هنگام افزایش تراکم متوجه شد. به علاوه من که هنوز متوجه نشده ام دلیل بالا بودن پروتئین موجود در غذای مصرفی در ایران ، علیرغم ادعاهایی که در دنیا در خصوص نیاز اندک پروتئینی میگوی وانامی در طول دوره پرورشی میشه چیه ؟!وقتی می دونیم یکی از عوامل افزایش دهنده قیمت غذا ، پروتئین موجود در اونه .