آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

مولد سازی : بیم ها و امیدها
ساعت ٦:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۸/٢   کلمات کلیدی: مولدسازی

یکی دو هفته ای است که موضوع بحث میان اعضاء گروه میگو در فضای مجازی ، مولد سازی و به صورت ویژه ، بالا رفتن ضریب هم خونی میان میگوهای وانامی موجود در کشور است . به عقیده این حقیر ، در این خصوص هم جای خوشوقتی و هم نگرانی وجود دارد.خوشوقتی بدین لحاظ که دغدغه های پرورش دهندگان میگوی کشور تا حدود زیادی تخصصی شده و حالا دیگر در کنار فریاد از  نقدینگی و کمبود لارو می توان گهگاه زمزمه هایی با موضوعات تخصصی تر نیز از بهره برداران داخلی شنید.

این مسئله البته کمی دیر رنگ دغدغه به خود گرفته است. همچون بسیاری از موارد اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی دیگر ، در این مورد نیز کمی منفعلانه برخورد کرده ایم. روزگاری که تنها راه نجات از خطر بروز بیماری ویروسی را تغییر گونه و روی آوردن به گونه غیر بومی وانامی به عنوان ناجی صنعت می دانستیم و این انتخاب نیز در جای خود تا حد زیادی صحیح بود ، می بایست مقدمات آن را نیز به فراخور شرایط کشور در نظر می داشتیم . بارها عنوان شده که قیمت غذای وانامی نمی بایست تا این حد بالا باشد ، اما هست . از همان ابتدا هم گفته می شد که باید به فکر تهیه مداوم مولدین بخصوص انواع SPF و SPR بود که بجز چند بار درسال های ابتدایی تغییر گونه ، دیگر اما تکرار نشد. ولی باز جای امیدواری است که همین حالا هم پس از حدود 10 سال از ورود گونه غیر بومی به کشور ، تمهیداتی اندیشیده شود تا ضریب همخونی میگوی پرورشی در کشور بیش از این افزایش نیابد.

اما در این بین نگرانی هایی نیز هست. اینکه به بهانه همخونی بالا ، بی آنکه در خصوص تعاریف و مفاهیم هتروزیس و اینبریدینگ علی الخصوص در زمینه دام پروری و اصلاح نژاد بیشتر بیندیشیم هرچه تا بحال رشته ایم و رشته اند پنبه کنیم حماقت محض است. اگر تا کنون بهگزینی بر اساس صفت رشد صورت گرفته و صفاتی در این میان از بین جمعیت حذف شده اند درست ، اما باید در نظر داشت هرگاه مولد سازی را در اختیار بخش خصوصی قرار دهیم ، بالطّبع مدیران در این حوزه  ، بر اساس منافع اقتصادی خود عمل می کنند و طبیعی است اگر بهگزینی آنها بر مبنای صفت رشد باشد. اگر بنای ما بر هدفی غیر و منویّاتی بلند مدت تر از این است باید بخش دولتی را وارد فعالیت نمائیم و آنگاه بخش خصوصی از متولّی امر پرورش میگو ، مولد مورد نیاز را تهیه نماید. 

نگرانی دیگر ، کمی غیر معمول است اما در عوض برای دوستان دست اندرکار ملموس تر است. بیم آن می رود اصرار بر افزایش ضریب هم خونی و ارجاع هر نقصی در دوره پرورش ابتدا پرورش دهندگان را از سایر عوامل نزدیک تر غافل سازد و در وهله بعد نهادهای ناظر را در خنکای این سایه به خواب ببرد . به بیان دیگر از یکی دو سال آینده شاهد باشیم که ناهنجاری های ریختی به افزایش اینبریدینگ و نه مثلاً RDS و IHHNV نسبت داده شود و این بار از سوی دیگر بام بیفتیم.