آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

پرورش میگو در سیستان و بلوچستان -افق 1400
ساعت ٤:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/۱٥   کلمات کلیدی: پرورش میگو ،سیستان و بلوچستان

مقاله ای که در زیر آورده شده از سایت اداره کل امور اقتصادی و دارائی استان سیستان و بلوچستان تهیه گردیده و از نظر تاریخ مربوط به سال 1386 است.لذا برخی موارد عنوان شده اکنون دیگر صادق نیست به عنوان مثال سایت گواتر اکنون نه تنها راه اندازی شده بلکه تجربه نامیمون لکه سفید را نیز از سر گذرانده است.از طرفی به اعتقاد بنده جایگزینی سیاست "استفاده از ظرفیت ها"  با "توجه به امکانات بازار" صرفاَ دروغی بزرگ با لعابی کارشناسانه بود که بسیاری از ظرفیت های تولید در استان های مستعد کشور را به بهانه توسعه متوازن مشمول تاخیر ساخت.اما ترسیم  افق 1400 بخوبی در این مقاله آورده شده است:

مقدمه

متفکران دنیای امروز بیش از آنکه نگران ضایعات اتمی یا وقوع یک جنگ هسته ای باشنـد اندیشنـاک تامیـن مـواد غـذایی موردنیاز جمعیت رو به تزاید انسانی هستند . اندیشه ای که با تصور وجود جمعیتی معادل ده میلیارد نفر دراواخر قرن آینده میلادی ، یعنی حدود دوبرابرجمعیت فعلی جهان شکل کابوسی را به خود گرفته است که آدمی را وادار می سازد تا روشهای کنونی تولید مواد غذایی را اصلاح و تکنیکهای جدیدی را ابداع نموده و بکار بندد، شاید بتواند رهیافتی بر این معضل پیدا کند .

در این میان آبزی پروری در شمار فعالیتهایی است که از آن به عنوان راه حل امروز و امید فردا نامبرده می شود .زیرا علیرغم اینکه در حال حاضر بخشی از فرآورده های غذایی مورد نیاز انسان از این طریق تامین می گردد به دلیل نقایص و ضعفهایی که در بیوتکنیک تکثیر و پرورش بسیاری از انواع آبزیان پرورشی وجود داردمیزان تولید در سطح حداکثرخود نیست . چنین مطلبی به طورمشخص در مورد تکثیر و پرورش میگو مصداق دارد .

قدمت پرورش میگو در کشورهای آسیایی به بیش از یک قرن بالغ می شود و کشورهای خاورمیانه دور مانند چین در حدود 300 سال پیش پرورش میگو را به شیوه های ابتدایی و سنتی انجام می داده اند .

اگر چه سالهاست که این کشورها به پرورش میگو توجه خاصی داشته اند ولی نیازهای غذایی گونه های مختلف پرورشی و تغذیه میگو از جمله مواردی است که کار جدی و پیگیر بر روی آن قـدمـت چنـدانـی نـدارد و تاریخچه شروع این فعالیت به اوائل دهه 1970 برمی گردد .

ازآن پس تاکنون پیشرفتهای زیادی در این زمینه حاصل شده ولی با توجه به گسترش این حرفه و روند توسعه آن باید گفت که این فعالیتها نیز باید همزمان گسترش یابد .

کشـور مـا نیـز کـه از چنـد سـال پیش پرورش میگو در سواحل جنوبی آن شروع شده و می رود که جایگاه خود را در بین آبزیان پرورشی بازکند ، از این قاعده مستثنی نیست و حل شدن مشکلات تغذیه ای گونه های میگوی بومی پرورشی و تولید غذای میگو در داخل کشور ، امری است که هرچه سریع تر باید تحقق یابد ، زیرا در غیر این صورت و درصورتی که بخواهیم غذای میگو را مانند سالهای گذشته از خارج کشور تامین کنیم قیمت غذا که رقم عمده هزینه های تولید را تشکیل می دهد بسیار گران تمام خواهد شد و شاید پرورش میگو در این صورت اصلاً مقرون به صرفه نباشد بدین ترتیب باید نیازهای غذایی گونه های میگوی بومی پرورش یافته درکشور ما با انجام تحقیقات لازم مشخص شود تا به تولید خوراک مناسب که بتواند با هزینه کمتر رشد بیشتری را در میگوها ایجاد کند دست یابیم .

 

پتانسیل های تولید میگو در استان سیستان وبلوچستان :

دریای عمان گستره عظیم دریایی در جنوب کشور با واقع شدن در عرضهای جغرافیایی 25 الی 35 درجه شمالی جزومناطق گرمسیری ، دریایی کره زمین محسوب می گردد .

دمای متوسط سالیانه سطح آب 26 درجه و دامنه متوسط آن 25 تا 32 درجه سانتیگراد با شوری متوسط 35 تا 37 قسمت در هزار است . ورودی آب شیرین به این دریا بسیار کم بوده و شرایط آب وهوایی مناسب درسواحل دریای عمان امکان 2 بار پرورش میگو را در این مناطق ممکن می سازد . زیرا در 9 ماه از سال درجه حرارت هوا بالاتر از 20 درجه سانتی گراد است .

زمین : طول سواحل دریای عمان از تنگه هـرمـز تـا خلیج گواتر حدود 780 کیلومتر می باشد که سهم استان بالغ بر 300 کیلومتر است . در این اراضی مناطق مستعد بسیار گسترده ای با کیفیت و بافت مناسب خاک وجود دارند که می توانند جهت احداث مراکز تکثیر و مزارع پرورش میگو مورد استفاده واقع شوند .

بر طبق مطالعات به عمل آمده توسط مهندسین مشاور آبزی گستر تا کنون حدود 21500 هکتار از اراضی مناسب در سواحل جنوبی اسان شناسایی شده که به طول 260 کیلومتر در طول خط ساحلی شهرستان چابهار واقع شده اند .

تاکنون جمعاً حدود 8 سایت شناسایی شده است که از شرق به غرب به ترتیب عبارتند : شرق باهوکلات ، گواتر-بریس ، خورکرکش ، دشت کنارک، خورپزم ، خور رودخانه کهیر و خورگالک که بر اساس اولویت و وسعت در جدول زیر آورده شده است .

جدول اولویت سایتهای شناسایی شده پرورش میگو در استان

اولویت

نام مکان –سایت

وسعت به هکتار

1

بریس- گواتر

13743

2

غرب باهوکلات

1074

3

دشت کنارک

2500

4

شرق باهوکلات

2146

5

خورکرکش

255

6

خورپزم

249

7

خورگالک

572

8

خوررودخانه کهیر

882

 

جمع

21500

درحال حاضر سایت پرورش میگو در استان منحصربه غرب باهوکلات می باشد. با توجه به مطالعات انجام شده در منطقه کنارک با 2500 هکتار و بریس با حدود 14 هزارهکتارجهت توسعه پرورش میگو در منطقه در فاز ابتدایی مورد توجه قرار گرفته است .

دربخش اعظم نوارساحلی شهرستان چابهار سرمایه گذاری لازم در مورد تاسیسات زیربنایی صورت نگرفته است و بخش عمده مراکز مسکونی دارای کمبودهای متعددی است . به جز دسترسی از طریق جاده که تا حدودی مناسب می باشد. مشکل آب شیرین آشامیدنی در قسمت اعظم منطقه وجود دارد و برق موردنیاز هنوز تامین نشده است .

راه دسترسی به سایت دشت کنارک از طریق جاده کنارک به چابهار که آسفالته می باشد امکان پذیر است . برق موردنیاز جهت مزارع پرورش ، کارگاههای عمل آوری و تکثیرگاهها در این استان طی برنامه های 1383 ، 1388، 1400 به ترتیب حدود 4/24 ،8/19،9/29 هکتاربرآورد شده است. باید به این موضوع توجه نمود که توسعه صنعت پرورش میگو در استان ارتباطی تنگاتنگ با ایجاد زیرساختهای زیربنایی دارد .

 

گونه پرورشی میگو در استان سیستان وبلوچستان :

درآبهای خلیج فارس و دریای عمان حدود 12 گونه میگو تاکنون شناسایی شده است که از این میان تنها 6 گونه اقتصادی وجود دارد که صید تجاری 4 گونه هرسال در آبهای دریایی خلیج فارس صورت می گیرد (به جز گونه میگوی ببری سیاه وسفید هندی )

ذخیره اصلی میگوی سفیدهندی منحصربه آبهای جاسک می باشد و گونه ببری سیاه(مونودون ) نیز عمدتاً درخور گواتر یافت می شود ولی ذخایر آن بسیار اندک و فصلـی اسـت . گـونـه اصلـی مـورد پـرورش در حـال حـاضـر گونه سفید هندی (Whiteindicus or peneaus indicus) است . دوگونه مستعد دیگر گونه های موزی و ببری سبز می باشند که ذخایـرفـراوان و قابـل تـوجهی از آنها در سرتاسر خلیج فارس و دریای عمان وجود دارند .

 

تخصیص مکانی مراکز تولید میگو در استانهای ساحلی :

سقف تولیدمیگوی پرورشی درسواحل جنوبی کشور برای سال 1400 (16 سال آینده) در حدود 50 هزار تن در نظرگرفته شده است. که با فرض متوسط 7/2 تن به ازای هر هکتار ، درمجموع میزان کل تولید میگوی پرورشی برحسب استان و طول برنامه برای کل زمان به شرح جدول زیر خواهد بود .

جدول میزان تولید میگوی پرورشی به تفکیک مراکز تولید

استان

میزان تولید (تن)

 

درصد از کل تولید

خوزستان

10000

20

بوشهر

15000

30

هرمزگان

10000

20

سیستان وبلوچستان

15000

30

جمع

50000

100

 

باتوجه به جدول بالا میزان کل تولید میگوی پرورشی استان سیستان وبلوچستان در افق سال 1400 حدود15 هزار تن برآورد شده است که این تنها برای یک دوره پرورش در نظر گرفته شده است و از آنجا که به واسطه شرایط اقلیمی امکان 2 بار پرورش در سال (فروردین ومرداد ) وجود دارد ، لذا امکان افزایش تولید به مراتب از سقف پیش بینی شده مذکور برای استان بیشتر می باشد .

جهت تولید میگو به میزان 15 هزارتن در افق 16 ساله ، باید 7950 هکتار اراضی آماده واگذاری شوند که با توجه به اینکه تا سال 82 در حدود 3200 هکتار زمین مساعد به متقاضیان واگذار گردیده لذا نیاز به تخصیص اراضی جدید درحدود 4750 هکتار دیگـر خـواهد بـود که این سهم نیاز به سرمایه گذاری در تاسیسات زیربنایی را می طلبد .

 

تولید پست لارو در استان سیستان وبلوچستان :

به منظور تولید 15 هزار تن میگوی پرورشی در افق 1400 در استان سیستان وبلوچستان و با احتساب اعمال روش سیستم نیمه متراکم و تولید میگو به اندازه 16 گرم به هنگام برداشت و بافرض ماندگاری 70درصد برای تولید هرتن میگو در حدود 90 هزار لارو مورد نیازاست، لذا در مجموع 35/1 میلیاردپست لارو نیاز خواهدبودکه با توجه به فعالیت فقط 6 واحد خصوصی تکثیر در منطقه ( با ظرفیت تولید حدود 5/12 میلیـون قطعـه ) جهـت تـولیـد این مقدار پست لارو نیاز به تعداد بیشتری مراکز تکثیر می باشد .

 

جدول پیش بینی احداث تکثیر کارگاههای میگو (هچری)

وضعیت موجود

5 سال اول

5 سال دوم

10 سال آخر

مجموع کل

6 واحد

12 واحد

9 واحد

18 واحد

41 واحد

 

تولیدغذا

به دلیل اینکه صنعت پرورش میگو در صورت متمرکز بودن صنایع وابسته به آن دارای توجیه اقتصادی بالاتری است به همین لحاظ جهت تولید 15 هزارتن میگوی پرورشی در استان نیاز به کارخانه های تولید غذای میگو نیز می باشد که به این مهم باید بیشتر از هر مورد دیگری توجه گردد . با احتساب ضریب تبدیل غذایی (F.C.R) 7/1 کیلو غذا برای تولید یک کیلوگرم میگو میزان غذای مورد نیاز جهت تولید این مقدار در سال به 51/25 هزارتن بالغ می گردد که با توجه به ظرفیت تولیدی هر کارخانه غذای میگو در حدود 7 هزار تن نیاز به حداقل 3 واحد کارخانه غذا میگو در استان می باشد همچنین 21 تن آرتمیا جهت غذای آغازین موردنیاز است .

 

ایجاد مزارع پرورشی میگو د راستان سیستان وبلوچستان :

درحال حاضر شیلات استان در سایت شمالی پرورش میگوی گواتر تاسیس مزارع 20 هکتاری را در دست اقدام دارد و حدود 70 مزرعه در مرحله عملیات اجرایی ساخت و تولید می باشد .

با توجه به روند موجود و استخرسازی در سایت شمالی جمعاً 395 واحد پرورش میگو مورد نیاز خواهد بود . درصورتیکه شرایط پرورش نیمه متراکم باشد (درهر هکتارباید حدود 220 هزارقطعه بچه میگو رها سازی شود ).

  

پیشنهادات موثر در تولید اقتصادی میگو در استان سیستان وبلوچستان :

صنعت میگوی پرورشی که درسالهای گذشته و به ویژه درچندسال اخیر با سدی بنام بازار روبرو شده ، همچنان افق روشنی را در این زمینه روبروی خود نمی بیند و حاشیه امنیت تولیدکنندگان بیشتر از گذشته درمعرض خطر قرار گرفته است .

به نظر می رسد برای همه آنانی که حول محور میگوی پرورشی فعالند، این تجربه حاصل شده باشد که تولید اقتصادی با همه ویژگی ها و اختصاصات آن تنها شرط بقا و مطمئن ترین نقطه اتکائیست که در مسیرمبارزه با چالش های پیش رو می باشد. اگر چنانچه تجارب سالهای گذشته را از همین منظر مورد تجزیه وتحلیل و دقت نظر قرار داده و عملکرد واحدها را به تفکیک مورد بررسی قرار دهیم به روشنی درخواهیم یافت که جریانی سالم در همین شرایط نامطلوب کنونی وجود دارد که نقاط درخشان صنعت را ترسیم می نماید و این دقیقاً همان جریانی است که باید الگو و محور توسعه قرار گیرد.

در این راستا کافی است با تفکیک عملکرد تکثیرکنندگان ، پرورش دهندگان ، سازندگان غذا وصادرکنندگانی که عملکرد کمتر از حد متوسط داشته اند ، پتانسیل تولید اقتصادی میگو کشور در همین شرایط کنونی را بطورنسبی بدست آورد .

این حقیقت نشان می دهد که امکان تولید اقتصادی یا نزدیک به اقتصادی حتی در شرایط بغرنج کنونی نیز وجود دارد ولی متاسفانه این حقیقت هرگز مورد توجه قرار نگرفته و ابزار و لوازم مناسب برای فراگیر شدن آن فراهم نمی شود . مسئولیت این امر بیش از آنکه به عهده تولیدگران باشد به سیاست های اجرایی و مشی فکری مدیرانی که تولید میگو درحیطه عملکرد آنان محقق می شود مربوط می گردد.

بر اساس بررسی هایی که بریک دهه تجربه وتمرکز درحوزه تولید میگوی کشور استوار است عواملی که موجبات پیدایش این نقاط درخشان شده اند را حداقل در سه عامل ذیل قابل ذکر می داند :

 

الف )مدیریت بومی شده :

واقعیت این است که تولید میگو از نظر موقعیت جغرافیایی در اقلیم ساحلی جنوب کشور محقق می گردد تجزیه وتحلیل عملکرد این واحدها در آن شرایط اقلیمی مشخص ساخته که موفقیت آنها عمدتاً به بومی و یا غیربومی بودن مدیران وصاحبان واحدها ارتباطی نداشته است ، لیکن مدیرانی که اکثراً غیربومی بوده ولی در فصل کار (که تمرکز مدیریتی ویژه ای را می طلبد )عملاً بهتر از یک مدیر بومی فعالیت نموده و به عبارتی دیگر«مدیریت بومی شده » را بوجود آورده اند بهترین راندمان ها را رقم زده و همواره در زمره موفقترین ها شناخته شده اند .

 

ب)برخورداری از امکانات مالی مناسب :

وضعیت مالی واحدهایی که بهترین راندمان ها را داشته اند نشان می دهد که برخورداری از شرایط مالی مناسب ، یکی از مهمترین ویژگی آنان در نیل به راندمان مطلوب بوده است .

تردیدی وجود ندارد که تولید با راندمان بالا تنها در فضایی بی تنش و به دور از محدودیتهای شکننده مالی امکان پذیر است و هرگاه تزریق مالی به موقع و کافی صورت پذیرفته ، مستقیماً آثار خود را در افزایش کمی و کیفی تولید بروز داده است تذکر این نکته بسیارمهم است که اگر چه امکانات مالی شامل وام و تنخواه و سرمایه در گردش اختصاص یافته از سوی بانکها هم خواهد بود و اتفاقاً وامها بیشترین سهم را در این زمینه دارندلیکن تنها به این عامل محدود نبوده و یک مفهوم عام را شامل می گردند. به دیگرسخن ، بازبینی سوابق واحدهای موفق (به همان تعبیرمورد اشاره یعنی تولیدکنندگان بالای حدمتوسط کشوری ) بوضوح روشن می سازد که یکی از مشخصه های آنان این بوده که ضمن اتکا به منابع بانکی، مستقلاً ساز و کار مالی متناسب برای بهره وری مطلوب را از طرق مختلف تدارک دیده و اجازه نداده اند که مشکلات بانکی گریبان آنها را در مقاطع حساس تولید گرفته و از این ناحیه به آنان ضربه وارد آورد. این ویژگی (برخورداری از وضع مالی مناسب) با سیاستهای اولیه «گزینش متقاضیان بیکار و کم توان از نظر مالی » کاملاً در تباین است و لذا بـازنگری در آن سیاستها اجتناب ناپذیر خواهد بود . البته باید توجه داشت که در طراحی های اولیه این خلاء مالی از طریق اعطای وامهای کم بهره پوشش داده شده بود و به همین دلیل نقش بانکها در این میان بسیار برجسته می باشد ولی به لحاظ مکانیزم خاص سیستم بانکی که حساسیتهای آن در مقاطع بحرانی تولید به هیچ وجه با حساسیت بخش خصوصی قابل مقایسه نیست . این خلاءپرنشده و لذا تکثیرکنندگان و پرورش دهندگان میگویی که منابع غیربانکی را نیز به درستی و درمقاطع زمانی حساس به کمک گرفته اند از توفیق بیشتری بهره مند گردیده اند .

 

ج)درایت در عبور از چالش ها :

عدم تنظیم روابط صحیح در درون بخش یکی از مهمترین عواملی بوده که همیشه لطمات فراوانی به صنعت وارد آورده است ضایعات و ریزش هایی که در اثر این عدم هماهنگـی ایجـادشده موارد متعددی را شامل می شود که فقط به تعدادی از آنها اشاره می شود:

-تلفات ناشی از انتقال مولد به مراکز تکثیر و یا تلفات ناشی از حمل ونقل بچه میگو .

-ضایعات وتلفات بچه میگو در مراحل آخر لاروی دراثر ناهماهنگی درتحویل گیری .

-عدم تحویل به موقع غذای موردنیاز مزرعه دار و عدم تناسب سایز مورد نظر وی و در نتیجه بروز تلفات یا مواجهه با عدم رشد .

-تاخیر در ذخیره سازی مزارع و برداشت محصول در فصلی که مطلوب بازار نیست.

-تاخیر در برداشت بدلیل ناهماهنگی میان خریدار و پرورش دهنده .

-عدم استفاده از بهترین شرایط جوی برای تولیدلارو بدلیل تاخیر درشروع به کار هچری ها .

-ازدست دادن بهترین شرایط جوی دوره پرورش بدلیل تاخیر در شروع به کار مزارع .

واحدهای موفق توانسته اند با اعمال مدیریتی خوب ، تمام یا بخشی از مشکلات پیش رو را برداشته و با استفاده از بهترین شرایط به چنین راندمانهای مطلوبی دست یابند .

بنا برآنچه بیان شد، مدیریت بومی شده ، امکانات مالی مناسب و درایت و هوشمندی درعبور از چالش ها ارکان اصلی نیل به تولیداقتصادی واحدها هستند . در شرایطی که فرصتها به سرعت برای تدارک ساز و کار اقتصادی کردن واحدها از دست می رود و صنعت پرورش میگوی کشور نیازمند عزم جدی تر برای گام گذاردن در این راه حیاتی است . این استدلال کاملاً صحیح است که شیلات نباید دخالتی در امورداخلی تولیدکنندگان داشته باشد لیکن مدت زیادی بود که بسترسازی و اعمال سیاستهای اصولی که چرخه تولید را تسهیل نموده و بهره برداران را در فضای امن تصمیم گیری قرار دهد ، ظاهراً از حوزه وظایف شیلات خارج گردیده و این متولی نقش بیش از یک نظاره گر را برای خود قائل نبودند که با تغییرات جدید د رشیلات ایران امید فراوانی به اصلاح این روند وجود دارد . فعالان بخش های مختلف صنعت انتظار ندارند که مدیران دولتی متولی ، تحت عنوان واگذاری امور به بخش خصوصی ، آنان را در میان انبوهی از مشکلات رها کرده و تنها به اظهار همدردی بپردازند . انتظار آن است که آنچه را که درجلسات کارشناسی پذیرفته می شود با سرعت و جدیت به راهکارهای اجرایی قابل عمل تبدیل و فضای بلاتکلیفی برچیده شود .

شرایط حاضر به گونه ای است که ظاهراً بانکها تمایلی به تداوم حمایت های خود نداشته و حتـی بانک کشـاورزی در اقـدامـی غیـرمتعـــارف بـه تشـدیـد فـشـار بر بـرخـی پرورش دهندگان روی آورده است . متاسفانه مشکلات سالهای گذشته این تصور را ایجاد نموده که حتی بهترین واحدها هم به نقطه سربه سر نرسیده و امکان هیچ نوع موفقیتی برای این طرح وجود ندارد .

آمادگی بانک برای همکاری اعتباری با کنسرسیوم هایی که تشکیل گردیده نیز جای امیدواری دارد. از سوی دیگر با توجه به آنکه حقیقتأ یکی از راه های کاهش هزینه های تولیـد اتکـاء کمتـر بـه اعتبارات بانکی است اصلاح ساختار روابط درون بخشی به منظور بهره مندی از نقاط قوت یکدیگر و کاهش اتکا به منابع اعتباری نیز راهکاری قابل عمل می باشد . لذا به نتیجه رساندن پیگیری های جاری برای امهال وام ها وسایر خواستهای مطرح شده در هیئت محترم دولت مورد توجه قرار گرفته در کنار اتخاذ راهکارهای جدید برای اقتصادی کردن واحدها همان حرکت اصلاحی در مسیری است که باید پیموده شود و این کار نیازمند فعالیت مستمر و جدی توسط فعالان زیربخش و بسترسازی توسط شیلات می باشد .

 

پیشنهادات مؤثر در پایداری صنعت تکثیر و پرورش میگودراستان سیستان و بلوچستان

 تمرکز در تصمیم گیری و مدیریت :

طیف گسترده ای از ارگانها ، ادارات و تشکل ها به انحاء گوناگون با موضوعات میگو مرتبط هستند که همین گستردگی ، تصمیم گیری متمرکز برای این طرح ملی ارزشمند را با مشکل مواجه نموده است . درجهت رفع این نقیصه تدارک ساز وکاری که با اختیار تام بتواند تصمیمات مربوطه را اخذ و با قدرت به موقع اجرا بگذارد ضروری است . لذا سپردن کلیه امور مرتبط با پروژه ملی تکثیر و پرورش میگو به تشکیلاتی زیرنظر مستقیم وزیر محترم جهادکشاورزی سطح تولی گری این طرح ملی از مجموعه شیلات به وزارت خانه منتقل خواهد شد و قطعأ با بهره گیری از دیدگاه های کارشناسان شیلات در کنار صاحب نظران غیر دولتی برضریب اطمینان و موفقیت تشکیلات مذکور افزوده خواهد شد .

 

جداسازی گذشته از آینده

دوران ده ساله گذشته که دوران تجربه و خطا درهردو بخش خصوصی و دولتی بوده منجر به کسب تجارب ذی قیمتی شده ودر عین حال هزینه هایی را نیز دربرداشته است.

این هزینه ها در مقابل آنچه که کشور به دست آورده ناچیز می باشد .

تحت نظارت مدیریت متمرکز مذکوراز طرق مختلف نظیر امهال وام ها ، بخشودگی بهره ها ، پرداخت سهم دولت و سایر تمهیداتی که در « طرح حمایتی میگو » مورد توجه قرار گرفتهاست ، می بایست نسبت به آنچه تاکنون بر صنعت میگو گذشته تصمیم گیری شود . این حقیقتی غیرقابل انکار است جداسازی گذشته میگو از آینده آن ضروری

است لذا برای تضمین موفقیت صنعت در آینده ، هزینه ای هر چند محدود را باید پذیرفت .

 

اصلاح روند توسعه با واگذاری امور به بخش خصوصی و تکیه بر امکانات بازار

با تجـدیـد نظر در نحوه نگرش به پروژه و جایگزینی سیاست اتکابه ظرفیت ها و پتانسیلهای تولید با استراتژی توانایی ها و امکانات بازار در برنامه ریزی ها برای تولید و ایجاد اشتغال پایدار، اصلاح روند توسعه آغاز خواهد شد . نیل به این هدف از طریق همان مدیریت متمرکز مقدور خواهدبود و لذا تهیه برنامه اساسی توسعه پرورش میگوی کشور مبنایی ترین اقدام در این زمینه است که می تواند در قالب برنامه پنـج ساله چهارم که در حال تدوین می باشد ارائه گردد . اصول اساسی اصلاح روند توسعه باید بر پایه توسعه هماهنگ تمام حلقه ها ، تدارک ساز وکارسودآور شدن واحدها و حرکت آنها به سمت پایدار شدن اشتغال ایجاد شده ، جایگزینی توسعه کیفی در کنار توسعه کمی، توجه ویژه به سرمایه گذاری در بخش بازار ، تکیه بیشتر برتحقیقات کاربردی ، کناره گیری دولت از وظایف تصدی گری و نهایتأ تبدیل « سیاست آزمون و خطا » به روش تحقیق و توسعه استوار باشد .

 

 

گروه مطالعات اقتصادی

سازمان اموراقتصادی ودارائی

سیستان وبلوچستان