آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

من لم یشکر المخلوق...
ساعت ٧:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢٧   کلمات کلیدی:

سایت چوئبده این روزا پس از سالها رکود، حال و هوای خوبی داره.وقتی می بینی ترس از بیماری جاش رو به تلاش برای تولید بیشتر داده و هرروز بنده کارشناس شیلات ،مأموریتم به جای رفتن سر مزارع برای تخمین تلفات بیماری،برای ثبت آمار صیدو متوسط وزن میگوی صید شده است،این یعنی هوای تازه.پرورش دهنده های خوشحال که حالا دغدغه شون دیر رسیدن ترموکینگ جمع آوری و کم اومدن باسکت به خاطر بیشتر شدن موجودی استخر شده ،و ما که قدمامون ،قرص و محکم و بی هرگونه تشویش  برای رفتن سر مزارع، وزنمون رو براحتی تحمل میکنه،صحنه های دیدنی و بیاد موندنی رو رقم زده.

جای مرحوم کیهانی،مرحوم عباسعلیزاده و مرحوم صادقی و همه اونائی که در گیرودار مشکل بیماری و گرگ و میش شک و یقین برای تولید موفق در سایت چوئبده از بین ما رفتند خالی.حالا دیگه به نظر میاد ققنوس پرورش میگوی چوئبده داره از زیر کومه خاکستر 10 ساله بیرون میاد و تازه اول بال زدنشه.

اما در میون تمام زیبائی های این روزها،امروز یه صحنه ای خیلی سرحالم آورد.صحنه ای که نشون میداد پرورش دهنده چوئبده دیگه اومده که ادامه بده و براش مهمه که ادامه مسیر تولید رو چه جوری مدیریت کنه.

پاداش پرسنل،چیزی که اگه یه فعالیت قرار باشه یه خط در میون انجام بشه چندان محلی از اعراب نداره ،حالا دیگه تبدیل به سفر زیارتی برای کارگرای مزرعه اونم به اتفاق خانواده شده .و این یعنی ارزش گذاری برای کار از طرف کارفرما و آینده نگری برای سالهای آتی تا کارگر کم کم به مزرعه تعلق خاطر بیشتری پیدا کنه و ...انشاالله این حرکت الگوی مناسبی برای همه تولید کننده هائی بشه که میخوان بمونن و از پرورش میگوی چوئبده یک Success Story بسازن.