آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

سالی که نکوست!!
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۱٧   کلمات کلیدی:

فصل تکثیر 91،با همه فراز و نشیبش گذشت.فصلی که از همون ابتدا حاشیه هاش بیش از متنش پررنگ و چشمگیر بود.از افزایش نهاده ها و به تبع اون افزایش قیمت لارو گرفته تا تصمیم دامپزشکی مبنی بر استخدام تمام وقت یک نفر دامپزشک در کارگاه های تکثیر به عنوان شرط صدور پروانه بهداشتی و اجرای پروتکل تست PCR برای غذای لارو و همینطور خبرای نگران کننده از درگیر شدن چند کارگاه در استان بوشهر ،موضوعاتی بودند که هرکدام به عنوان خوراک یکسال محافل و مجامع دست اندرکار تولید میگو پرورشی کافی بود چه رسد به یکجا بروز کردن همه اونا.

در خصوص افزایش نهاده ها و تأثیرش روی افزایش قیمت لارو قبلاً در خلال مطلبی مجزا،مواردی گفته شد.بنابراین ترجیح می دم بیشتر به موضوعاتی بپردازم که کمتر عنوان شده و جای بررسی بیشتر داره.البته دوره پرورش هم به نظر نمی رسه چندان کم حاشیه باشه اما چون تازه شروع شده هنوز مدتی مونده تا بخواهیم جمع بندی از اون ارائه بدیم.

مسئله صدور پروانه بهداشتی برای کارگاههای تکثیر میگو چندسالیه که با توجه به تکرار مشکل بیماری ،بصورت موضوعی پیچیده دراومده و حتی مشکلش از این حد هم قدری فراتر رفته و نیازمند الگوهای خاص برای هر استانه چرا که با توجه به تمرکز و یا پراکندگی کارگاه های تکثیر در استانها ،قوانین و دستورالعمل های دامپزشکی نیاز به تطابق موردی دارند.این مسئله صد البته میتونست سالها قبل حل بشه و بنا بر موارد جدید ،به جهت بروز رسانی بندها و یا تبصره هائی به اصل اضافه بشه.می شد حتی کارگاه ها و سایت های  تکثیر میگو رو با مرغداری ها یکی ندونست و برای این مراکز با مشورت اهل فن طرحی تازه درانداخت.اصلاً میشد برای مراکز تکثیر و ملزومات سخت افزاری و نرم افزاریشون قواعدی در نظرگرفت تا مراکز و کارگاه های تکثیر میگوی جدید خودشون را با اون قواعد وفق بدن و یا بخش دولتی،از محلی که بالاخره باید دنبال کنه تا مشخص بشه،تسهیلات یا کمکهای فنی و اعتباری جهت توسعه و بهسازی برای قدیمی ها تأمین کنه و خلاصه کار رو ساده تر کنه.اما حالا که هیچکدوم نشده،به ناچار دامپزشکی به این صرافت افتاده که بر اساس واقعیات موجود شرایط و ضوابط رو به نوعی تطبیق بده که نه سیخ بسوزه و نه کباب.ولی یکی از این ضوابط ،استخدام یک نفر دکتر دامپزشک توسط هر کارگاه اونم بصورت تمام وقته که به نظرم تا حدی متأثر از طرح اشتغال زائی دولت و هم ناشی از غفلتی بزرگ در زمینه  ماهیت دوره فعالیت کارگاه های تکثیره.به عبارتی از اونجا که اغلب مراکز تکثیر میگو برخلاف مرغداری ها در تمام طول سال فعال نیستند ،این دکتر محترم می بایست حدود 9 ماه از سال رو به عنوان حراست(نگهبان) کارگاه فعالیت کنه.مگر اینکه کارگاه ها بتونن سهمیه بازسازی ذخایر دشت کنن یا پروژه های مولد سازی و یا تکثیر ماهی رو دنبال کنن که اون هم با عنایت به تقاضا خیلی نامحدود نیست . بنابراین دستورالعمل مذکور به نظر میرسه جای بازنگری داره و لازمه قدری با واقعیات حاکم بر صنعت وفق داده بشه.

اما سازمان دامپزشکی در فصل جاری در کنار تمامی فعالیت های مثبتش یک حرکت قابل تقدیر دیگه هم داشت و اون اجرای پروتکل غربالگری مواد غذائی مورد استفاده در کارگاه های تکثیر از نظر آلودگی ویروسی بودکه انصافاً زنگ خطر اساسی رو برای صنعت به صدا درآورد.این غربالگری سبب شد همه مسئولین،کارشناسان و مدیران بخش دولتی و غیر دولتی به خودشون بیان و در این موضوع که شاید تابحال "من حیث لا ینتظر"دچار آلودگی می شدیم درنگ و تأمل کنند.حالا یه آیتم دیگه به ریسک فاکتورهای تکثیر و پرورش کشور افزوده شده و اون هم غذای لاروه،البته غذاهائی که در حرارت لازم برای غیر فعال کردن و از بین بردن ویروس آماده و تهیه نمی شن .خوب این ایراد به صنایع جانبی میگوی کشور وارده که چرا هیچیک از آیتم های غذائی دوره لاروی منبع تأمین داخلی نداره .یادم هست سال 75 یک گروه کارشناس از دفتر ریاست جمهوری وقت(آقای هاشمی رفسنجانی)به کارگاه تکثیر بندرامام (ره)اومدن تا در خصوص مواد و ترکیباتی که در مراحل مختلف تکثیر استفاده می شه تحقیق کنن.یکی از سئوالات این گروه در مورد منبع تأمین مواد بود که خارجیه یا داخلی و اینکه پتانسیل تولیدش داخل کشور هست یا نه.به نظر میرسه اگه اون حرکت جدی گرفته می شد و ادامه پیدا میکرد دیگه اینهمه اتکاء به سیست آرتمیا(که این قلم ظرف دو سه سال اخیر خیلی دست و پاگیر شده)،فلیک(Flake) آرتمیا ،کرم پلی کت و یا اسپیرولینا بی معنی بود.اما مثل همه چیز در این مملکت،مدیر که رفت تاریخ از 1/1/1نوشته می شه.

موفق و پیروز باشید