آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

نظام بانکی،پرورش میگو و تولید ملی
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۳۱   کلمات کلیدی:

صنعت پرورش میگوی ایران تقریباً از همون ابتدای شکل گیری،در میان تمام تفاوتهای رنگارنگش با کشورهائی که در این زمینه به عنوان الگوی پرورش دهنده ایرانی،مطرح بودند،یک فرق خیلی عمده رو هم یدک می کشید و اون،منابع مالی اختصاص یافته به این صنعت بود.بجز سالهای ابتدائی راه اندازی صنعت که به نظر می رسید حتی نظام بانکی هم به نوعی تحت تأثیر تبلیغات بعضاً اغراق آمیز در مورد پرورش میگو و عواید اقتصادی اون قرار گرفته، مابقی ،و از قضا بحرانی ترین دوره این صنعت رو همواره دست اندرکاران با چالش منابع مالی سپری کرده اند.در سالهای اخیر تیترهای اینچنین در رسانه ها کم ندیده ایم:

"مدیرکل سابق دفترامورمیگو و آبزیان دریائی اظهارکرد:شرایط فعلی حاکم بر بانک ها در پرداخت تسهیلات به صاحبان مزارع پرورش میگو،مانع از ادامه فعالیت برخی مزارع شد.سایت علمی خبری فارمیران-25/2/1387".

" مدیرکل شیلات استان بوشهر گفت: به رغم تلاش ها و اقدامات بخش خصوصی در افزایش سطح استخرهای پرورش میگو، حمایت های لازم از سوی بانک ها و موسسات دولتی برای اعطای تسهیلات بانکی به آنها صورت نمی گیرد. آژانس خبری خلیج فارس-18/7/88".

" عضو هیات مدیره پرورش دهندگان میگوی سیستان و بلوچستان ادامه داد: کارشکنی بانک مرکزی در حالی صورت می گیرد که اکنون با فشار بانک ملت و بانک کشاورزی برای اخذ مطالبات خود از پرورش دهندگان میگو بسیاری از کشاورزان آبروی خود را از دست داده و با ضبط اموال ضامنین باعث بروز مشکلات عدیده ای در استانهای ساحلی شده است.(سایت خبری-تحلیلی حکیم مهر-مورخ 19 بهمن 1389)".

"خبرنگار«ایران» پرورش دهندگان میگو در خوزستان تاکنون موفق به دریافت تسهیلات بانکی نشده اند.
    مدیرکل شیلات خوزستان درجلسه ستاد میگو با بیان این مطلب افزود: تاکنون پرداخت 89 میلیون تومان تسهیلات بانکی بدون وثیقه به پرورش دهندگان محقق نشده است.
    24 مزرعه پرورش میگو برای دریافت تسهیلات بانکی به سه گروه تقسیم بندی شده که گروه دوم و سوم به ترتیب مشمول دریافت 89 و 40 میلیون تومان تسهیلات بانکی با وثیقه شدند که این مهم محقق نشد.روزنامه ایران-17/12/89".

" رییس سازمان شیلات ایران تصریح کرد: دیرکرد بانک مرکزی در ابلاغ و اجرای مصوبه صنعت میگو باعث محقق نشدن رشد صد درصدی در تولید میگوی امسال خواهد شد. ایسنا-17خرداد1391".

همونطور که گفته شد ،خبرها و تیترهائی از این دست در این سالها به وفور بر صفحه رسانه ها درج شده و عجیب اینکه گویا هیچ اراده ای نسبت به حل این معضل در سطح مدیریت کلان صنعت وجود نداشته چرا که اگر وجود می داشت تکرار اوضاع چندان عادی و معمول نمی نمود.به هرشکل این وضع ادامه داشت تا سالی که توسط مقام معظم رهبری به سال تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی ملقب شد.

بدون شک بیش از همه،تولید کنندگان کشور از این اتفاق خوشنود شدند.ولی به نظر می رسه پیش از سایرین،همون تولید کننده ها هم نومید از فراگیر شدن اون.در همین وبلاگ ،سال گذشته رشته مطالبی به سال جهاد اقتصادی اختصاص دادم.سال گذشته هم سال جهاد اقتصادی بود ولی با کمال تأسف گویا موتور مسئولینی که باید تصمیم سازی کنن و این شعارها تبدیل به شعورشون بشه و راهکار اجرائی اونا رو فراهم کنن دیر روشن و دیرتر از اون هم گرم  میشه.

از اواخر سال گذشته زمزمه هائی مبنی بر ابلاغ بسته حمایتی صنعت تکثیر و پرورش میگو شنیده شد و شخص رییس سازمان هم با سفر به استانهای کانون صنعت،در تسریع اجرائی شدن بسته نظارت و مدیریت کرد.اما خروجی این فرآیند هنوز چنگی به دل صاحبان صنعت نزده هرچند بی تأثیر هم نبوده.ولی تولید کنندگان زیادی همین الان در سایت های پرورش میگو در جنوب کشور با مشکلات عدیده ای دست و پنجه نرم میکنن که از هرکدومشون بپرسید،اولین مشکل رو اعتبارات و منابع مالی معرفی میکنن.

بعضی از اونا حتی بعد از ماه ها چشم انتظاری مجبورند عطای کار امسال رو به لقاءش ببخشن و با سرافکندگی راهی دیار و خونه زندگیشون بشن و بعد از هزینه کرد کلان برای آماده سازی مزرعه،از نیمه راه دست خالی برگردن.واقعاً مفهوم حمایت از تولید ملی اینه؟این که دیگه اوج جزیره ای عمل کردنه!به بیان ساده تر گوئی نظام بانکی ، بعد از اون رسوائی های کوچیک و بزرگ بین خودشون ،حالا عافیت و امنیت رو در این دیده که "دور از شتر(تولید)بخوابه و خواب آشفته نبینه".حالا بقیه هرکاری دلشون میخواد بکنن.اگه یکی شش ماهه که رنگ خانواده اش رو ندیده به این امید که بعد از پرورش با دست پر برگرده خونه به اونا چه مربوط؟مجبورنیست با جیب خالی بیاد توی میدون! ولی همین نظام بانکی فراموش کرده که زمانی شریک سرمایه گذاری حضرات بوده.یک وقتی مشارکت داشته با این جماعت تولید کننده. عجیب تر اینکه صندوق های دولتی هم تسهیلات تولیدی خودشون رو با بهره های بالا تعیین کردن تا تیر خلاص رو به شقیقه تولید شلیک کنن.به هرحال این مسیر،مسیر سالمی نیست.برای کشوری که باید در مواقع بحران،به تولیدات خودش متکی باشه و باید نقشش در تامین اقلام با قابلیت صادرات اونقدر پررنگ باشه که حذفش از صحنه بین المللی چالش جهانی درپی داشته باشه،عملکرد سیستم های حمایتی تولید باید خیلی بیشتر از این که هست فعال و کارآمد باشه .