آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

اهمیت و جایگاه کنترل کیفیت لارو
ساعت ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٢٢   کلمات کلیدی:

مدت زیادی میشه که مطلب جدیدی در وبلاگ نذاشتم.علت اصلیش هم فشردگی کاری و البته تنبلیه که این دومی علّت العلل هر تعطیلی و رکود در وبلاگ نویسی میتونه باشه(البته اگر از عوامل قهریه صرفنظر کنیم).

اما حقیقتاً در طول این مدت موارد بسیار زیادی وجود داشت که می شد موضوعات بکر و دست اولی ازش درآورد ولی تنوّع موضوعات،حساسیت اشاعه شون و نیز پردازش مطالب ،بسیار سخت تر از توجه و فکر کردن صرف به اصل موضوع ،دستم رو بسته  و مانع از درجشون به عنوان مطلبی وبلاگی شده بود.ادامه موضوع پرسش هائی در حوزه تکثیر که واقعاً بحث لازم و واجبیه و افسوس که به مرحله تعامل نمی رسه(و خودش نشون می ده این حوزه چقدر از نظر فنّی مورد بی توجهیه)،چندین مقاله و چکیده مقاله بسیار مفید که خیلی هم مناسب حال دانشجویان و علاقمندان حوزه تکثیر و پرورش میگو هست ،خبرای بسیار تکان دهنده بخصوص در حوزه تکثیر میگوی کشور که باز هم مارو برد به سال 81 و فغانهائی که از ته دل برمیومد و آقایان مسئول و از ما بیشتردان بنا به مصالحی اونها رو "شقشقیه هدرت ثمّ قرّت"می دونستند و چندین و چند سوژه دیگه.

ولی در طول این شب هائی که تحویل لارو به مزارع پرورش صورت می گیره،تکرار یک موضوع،علیرغم گذشت زمانی قریب به 20 سال از فعالیت بسیاری از پرورش دهندگان ،خیلی دردآور بود که بهتر دیدم ،آشتی دوباره با فضای مجازی رو با این انتقاد شروع کنم.

"برای بسیاری از پرورش دهندگان ما(و نه همه اونا)اهمیت و حساسیت کنترل کمّی بسیار بیش از کنترل کیفی لاروه."

البته روال متداول و معمول در مقابله با چنین اظهار نظرهائی که در نگاه اول خام و سرسری به چشم میاد،مخالفت و موضعی مثل خودش قطعی و خشک گرفتنه،ولی کلاه و قاضی و ...به مرور همه چیز رو حل میکنه.

شما خودت رو یک پرورش دهنده ای فرض کن که تشریف بردی کارگاه تکثیر و میخوای لارو خریداری شده طی قرارداد شماره فلان رو(که خود قرارداد و متن اون خودش سوژه ای شش دانگه)تحویل بگیری.اول نگاهی محققانه به لارو میندازی و بی دلیل یا مدلّل میپرسی:PL چنده؟مدیر کارگاه یا کارشناس محترم تولید هم مثلاً میگه PL فلان،که اگه زیر 10 باشه حتماً رفرنس های متعدد از تایلند و کامبوج و ویتنام از دوره های پارینه سنگی تا سال 2050 ارائه می ده که بهترین سن رها سازی پست لارو زیر ده اثبات(و نه توصیه!)شده و اگر هم بالاتر از 10 باشه فغان و فریاد که واویلا از مشتری مداری ما که میخوایم لارو درشت بهتون بدیم و هزینه تلفاتش رو داریم روزانه Nریال می پردازیم و ...شما هم که حتماً یا مسحور دانش بی حدّ و حصر جناب کارشناس شده ای و یا مغلوب حساب و کتاب هزینه های برباد رفته مدیر محترم کارگاه(و احیاناً به این فکر میکنی که حالا چکار کنم که این هزینه ها رو نخواد با من حساب کنه)فقط ،اگر اهل خالی کردن میدون نباشی،یک بادی در گلو میندازی و اظهار نظر یواشکی می کنی که:اختلاف سایزم داره ها!!و به سرعت توجهت رو جلب میکنی به نقطه ای دیگه که مبادا مدیر بخواد بخاطر این بی حرمتی!!که به لاروش شده قراردادت رو فسخ و از حق حیات در عرصه پر افتخار تولید محرومت کنه.به هر حال و پس از اینکه مدیر محترم هچری،شما مشتری گرامی رو کاملاً از صحت و سلامت!! لارو مطمئن کرد و مراحل پیمونه شاهد و شمارش پیمونه و بعد از اون  ردّ و بدل چک زمان تحویل و همه موارد فنّی تر  طی شد،نوبت پیمونه زنی(که بیت الغزل این شبهاست)فرا می رسه و امان از این شاه بیت.

حالا دیگه کی میتونه پرورش دهنده رو آروم کنه که با هر پیمونه ای که وارد ساچوک میشه با غیظ و خشم به پیمونه زن نگاه می کنه و اعتراض که :ای آقا!این پیمونه ها که همش سرخالیه. ای بابا! این که مث پیمونه اول نیس و ...حالا نوبت جولان اندیشه های فنّیه.اینجا پرورش دهنده تمام همّ و غمّش رو میذاره تا بیشترین درصد Over  رو بگیره تا به فاتح ترین سردار سایت ملقّب بشه و پیمونه زن بینوا بیشترین حواسش به "امّن یجیبیه"که زیر لب میخونه که مبادا اسمش به عنوان خائن ترین و کج دست ترین و ...ترین پیمونه زن تاریخ در کتاب رکوردهای گینس ثبت بشه(البته این در شرایط بهینه است وگرنه کم نداشتیم پیمونه زنای خوش دستی رو که انصافاً به خاطر عمل به "اوفوالکیل" چنان هنری به خرج می دادن که "کیل" تا سه روز بعدش " اوف اوف" میکرد).

خوب این تصویری بود از یک مراسم معمول تحویلگیری لارو در این هفده هیجده سالی که بنده به عنوان کارشناس در عرصه تکثیر و پرورش حضور داشته ام.البته در اینجا اصلاً قصد سیاه نمائی در خصوص هیچکدوم از دو عزیز پرورش دهنده و یا تکثیرکننده رو نداشته و ندارم و دوستان خودشون می دونن که همواره در حد توان هوای هردو رو داشته ام ولی سئوالی که برام بوجود میاد اینه که:واقعاً روند فعلی خرید و فروش لارو به عنوان یکی از حیاتی ترین نهاده های تولید میگو پرورشی شکل صحیحی داره؟جایگاه کنترل کیفی و کمّی لارو در این میان کجاست؟آیا ضرر وزیان پرورش دهنده از پیمونه های سرخالیه یا کیفیت لارو اعم از سن و اندازه و وضعیت شنا و ...تعیین کننده تره؟آیا پرورش دهنده حق داره کارشناس خودش رو برای کنترل کیفی لارو با خودش به سالن تکثیر ببره؟اگر کارشناس کنترل کیفی ،لارو رو تایید نکرد،تکلیف چیه؟داور یا حکم در این مورد (که میتونه شیلات باشه)کدام اهرم اجرائی رو میتونه داشته باشه؟اگه اجازه باشه، در بخش بعد مطلب رو ادامه بدیم.