آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

باور کنید این دیگر مرغ همسایه است!!
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٢٤   کلمات کلیدی: اکواپونیک

باور کنید این دیگر مرغ همسایه است!!

دقیقاً اطلاع ندارم آیا از میان بازدید کنندگان عزیز این وبلاگ ، احیاناً دوستانی ازشاغلین در سازمان محیط زیست یا امورآب و یا دانشجویان مرتبط با این مقوله ها باشند که منّت گذارده و مطالب این وبلاگ را مطالعه می فرمایند یا خیر.به هرحال اگر اینچنین است که  فبهالمراد و اگر نیست که از سایر سروران بازدید کننده از این مطلب خواهش می کنم محض روشنگری هم که شده ،خلاصه ای از محتوای این گزارش را که در اکتبر2011 در نشریه Fish Farming International منتشر گردیده برای آن عزیزان بازگو کنند.

دکتر James Rakcoy ،فارغ التحصیل رشته آبزی پروری،در کتاب جدید خود"پرسشها و پاسخهای آکواپونیک"پس از سی سال تحقیق ،به پرسش های موجود در این زمینه(آکواپونیک ) پاسخ داده است.

ایشان که مقیم تایلند بوده و تحقیق خود را زیر نظر دانشگاهی در جزایر Virgin انجام داده می گوید:"اعتقاد دارم ،کیفیت آبزیان پرورشی در سیستم های آکواپونیک  هیچ تفاوتی با آنچه حاصل پرورش در قفس و یا استخر است نداشته و در عوض مزیّت هائی نیز دارد.از جمله این مزایا می توان به استفاده گیاهان و سبزیجات از پساب سیستم و مواد مغذی معلق در آن اشاره نمود که در سایر سازه ها مثل قفس و استخر ،این مواد نه تنها مورد استفاده قرار نمی گیرند بلکه ورود آنها به محیط زیست اطراف بعضاً سبب آلودگی(یوتروفی و ...) نیز خواهد شد.از سبزیجات قابل کشت در سامانه های آکواپونیک  میتوان به کاهو اشاره کرد.

از طرفی راندمان تولید در این سیستم(آکواپونیک)با دیگر روشهای آبزی پروری قابل مقایسه نیست.بطوریکه از هر هکتار استخر پرورش تیلاپیا بدون هوادهی حداکثر 10 و با هوادهی 20 تن ماهی قابل برداشت است(؟) در حالیکه در روش آکواپونیک این میزان به 100 تن ماهی و 140 تن انواع سبزیجات بالغ می گردد. به علاوه روش آکواپونیک را میتوان در حومه کلانشهر ها نیز پیاده کرد که در آنصورت محصول تازه و با کیفیت همواره در دسترس مصرف کنندگان خواهد بود.".

اما از مقادیر و کمّیت های مورد ادعا در این متن و امکان پیاده سازی آن در مقیاس گسترده که بگذریم،صرف رویکرد متنوع محققین و صاحبان اندیشه در سراسر جهان به رشته های کاربردی و تلفیق این فنون با یکدیگر به منظور افزایش راندمان تولید را می توان یکی از مبانی پیشرفت آنها در راستای توسعه اقتصادی کشورهایشان دانست.رویکردی که ما در خوشبینانه ترین حالت (اگر درک صحیحی از آن وجود داشته باشد)در سطح شعارهایمان به آن دلبسته ایم.مسئولی که( از بد روزگار) بر مسند تصمیم گیری در سطح بخش،شهر ،شهرستان ،استان و یا کشور تکیه زده و از قضا تصمیمات خام و ناپخته اش معیشت خلایق را تحت سیطره خود دارد،تنها با یکی از همین نظرات ،کل بحث تلفیق آبزی پروری با کشاورزی را با شعار"غیر استاندارد بودن پساب مزارع آبزی پروری " مختومه کرده و مهر ابطال بر آن می نهد و هرچه از ما پرسش که استاندارد کدام است ،پاسخ می دهد که "تنها این را بدانیدکه استاندارد نیست"،شاید بهتر باشد این مرغ را از ما به عنوان تحفه ای ازمزرعه همسایه بپذیرد و آن را غاز بپندارد بلکه فرجی حاصل آید و آنسوی آبی ها فکری به حال اقتصاد آبزی پروریمان کنند.