آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

پست لارو چینی در مزارع "آسه آن"
ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/٢٩   کلمات کلیدی: پست لارو میگو

هچری های میگو در شهر ژانگ جیانگ از استان گوانگ دونگ در چین با بهره گیری از تعرفه صفر درصد ، صدور پست لارو میگو به مزارع کشورهای آسیای جنوب شرق (موسوم به ASEAN) را آغاز کرده اند . سایت شریمپ نیوز میزان صادرات پست لارو از چین به کشور ویتنام را تا زمان گزارش (18 ژوئن 2015) در حدود 103.1 میلیون قطعه اعلام کرده است .

کشورهای اندونزی ، تایلند، مالزی، سنگاپور، فیلی پین، ویتنام ، میانمار، برونئی ، کامبوج و لائوس از جمله اعضاء آسه آن می باشند.

به نظر می رسه فرصت مناسبی پیش روی هچری داران چینی در استان گوانگ دونگ قرار گرفته ... یادم اومد یک هفته پیش یه دوستی از عراق تماس گرفت و گفت یه نفر از تکثیر چی ها به ازاء 1600 دلار قول ارسال 11000 پست لارو رو بهش داده. من زیاد ریاضیم خوب نیس ولی فکر کنم میشه 480 تومن هر پست لارو( 15 تومنی خودمون)...بعد می گن "چرا چین چنان و چنین " ...


 
آخرین تحلیل سایت Globe Fish از شرایط بازار میگو ( ماه مه 2015)
ساعت ٩:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/٢۸   کلمات کلیدی: بازار میگو پرورشی

 

برای سال 2015  کارشناسان بهبود محدودی را در تولید میگوپرورشی تایلند و مکزیک پیش بینی می کنند ضمن اینکه هند ، ویتنام و اندونزی ، همچنان تمرکز بر پرورش گونه وانامی را ادامه خواهند داد .بنابراین ، انتظار می رود تولید میگو در سال 2015 نسبت به 2014 از میزان بالاتری برخوردار باشد .

با این حال ، برداشت دوره نخست پرورش میگو در سال جدید در هند به دلیل تآخیر در ذخیره سازی استخرها  احتمالاً تا ماه مه به تعویق خواهد افتاد .این موضوع در تایلند نیز به دلیل بارش کم در بعضی مناطق محتمل است  .

به علاوه پرورش دهندگان در کشورهای تولید کننده میگو ، ممکن است به واسطه کاهش تقاضا در سه بازار عمده این محصول ( آمریکا ، اتحادیه اروپا و ژاپن) در ذخیره سازی استخرها قدری محافظه کارانه عمل نمایند .

در ژانویه 2015 ، واردات آمریکا و ژاپن به دلیل موجودی قبلی کمتر از سال پیش از آن گزارش شد . با اینحال این ذخیره ، اگر در ماه های آتی ، قیمت میگو با کاهش بیشتری مواجه شود ، رو به کاستی خواهد گذارد و از آنجا که بسیاری از بازرگانان ، میگوهای خود را با قیمت بالایی تهیه کرده اند ، احتمال دارد چندان قادر به کاهش نرخ فروش نباشند.

بازار آمریکا ، ممکن است به دلیل افزایش تعرفه بر اساس آخرین بازنگری اداره امور مالیاتی این کشور ، شاهد  کاهش در میگوی پرورشی هند باشد ولی در مقابل ، کاهش عوارض محصولات ویتنام ، واردات ایالات متحده از این کشور را افزایش خواهد داد .

کاهش ارزش یورو نیز ممکن است به افت صادرات به این اتحادیه ظرف ماه های پیش رو منجر گردد.احتمالاً وارد کنندگان ژاپنی نیز به دلیل افت ارزش ین معدود باشند هرچند تقاضا در این بازار برای میگوی فرآوری شده مطلوب تر خواهد بود .

این موارد ،بازار آمریکا را تنها گزینه جذب محصول در ماه های آینده قرار خواهد داد .

ویتنام همچنان محصول خام را برای صادرات مجدد به چین و نیز تولید محصولات با ارزش افزوده ، از هند وارد خواهد نمود .به همین دلیل همچون پایان مارس ، صادرات هند به ویتنام مجدداً افزایش یافته است .


 
صنعت تولید غذای میگو در هند
ساعت ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۱۳   کلمات کلیدی: غذای میگو ،هند

Image result for shrimp farming india

پس از ورود میگوی وانامی به عرصه تکثیر و پرورش میگوی هند ، صنعت غذا در این کشور تغییرات عمده ای را تجربه نموده است بطوریکه  شرکت های جدیدی وارد این حوزه شده و در کنار آن ، شرکت های موجود توسعه یافته اند .

در حال حاضر حدود 25 شرکت تولید غذای آبزیان درهند فعالیت دارند . مجموع غذای تولیدی این کارخانه ها ، در سال 2014 ، نزدیک به 1.25 میلیون تن ( ماهی و میگو)تخمین زده شد که از این میان 600هزار تن سهم میگو و 650 هزار تن نیزغذای ماهی بوده است . اگر تولید تمام شرکت های کوچک تولید غذا نیز در این خصوص محاسبه شود ، کل تولید غذای آبزیان در سال 2014 در کشور هند به رقم یک میلیون و پانصد هزار تن بالغ خواهد گردید .

عمده تولید غذا در آبزی پروری هند توسط شرکت های CP( هند) ،Avanti، Godrej Agrovet، Growl، Waterbase ، Grobest و Nexus Feed  تولید می شود که از این بین ، CP  و Avanti با سهمی حدود 500 هزار تن در سال 2014  ، مهمترین تولیدکنندگان این زیر بخش بوده اند. شرکت CP هند ، با سرمایه گذاری در خرید سایر کارخانجات و نیز احداث کارخانه های جدید ، در صدد توسعه فعالیت خود در این کشور می باشد.

تقاضا در صنعت پرورش میگو هند برای غذا ، رو به افزایش است و در سال 2015 شرکت Avanti تصمیم دارد فروش خود را به میزان 50 درصد بیش از سال 2014 ارتقاء دهد .

در این میان اما ، بعضی شرکت های تولید غذا تنها از 50 درصد ظرفیت  خود بهره می گیرند به طوریکه احتمال دارد در سال 2016 برخی از آنها ، در صورت عدم  تغییر در راهبرد فروش ، بهبود کیفیت محصول و ارائه خدمات فنی به پرورش دهندگان مجبور به توقف تولید گردند.

کارخانه های غذا ، محصول خود را اغلب از طریق شعب توزیع و یا واسطه ها به فروش می رسانند . البته مزارع متعلق به شرکت های بزرگ غذای مورد نیاز خود را مستقیما از کارخانه تهیه می کنند . به علاوه شرکت های تولید غذا برای افزایش میزان فروش و سهم از بازار غذای آبزیان ، راه هایی را از طریق ایجاد انگیزه و ارائه تخفیف یافته اند . برای صاحبان مزارع پرورش ،  کیفیت غذا ، ضریب تبدیل مناسب ، سلامت میگو و موفقیت در دوره پرورش ، عوامل جذابی جهت انتخاب غذا محسوب می گردند .

در کشور هند ، غذا به صورت اعتباری نیز فروخته می شود .این سیستم سبب شده بسیاری از شرکت های کوچک با ضرر و زیان مواجه شده و در اندیشه فروش و واگذاری کارخانه های خود باشند.در این بین شرکت های بزرگ با منابع قوی تر مالی ، شانس بقا خواهند داشت .

قیمت غذا بر اساس شرایط فروش ( نقدی یا اعتباری ) متفاوت است . در حال حاضر بهای خرده فروشی غذای میگو تقریباً بین 1.1 تا 1.4 دلار( 3644 تا 4638تومان) در هر کیلوگرم متفاوت است . خریداران نقدی از 10 تا 15 درصد تخفیف برخوردار خواهند بود . تخفیف به واسطه ها نیز در همین حدود بوده و سود کارخانه نیز از 10 تا 15 درصد متغیر است.

غذای میگو تولید شده توسط این شرکت ها ، بین 32 تا 38 درصدپروتئین و 5 تا 6 درصد چربی دارد.بعضی کارخانجات ،غذای پلت اکسترود شده فرورونده(Sinking)تولید کرده اند  که این نوع غذا توفیق چندانی نداشته است .

تمرکز شرکت های تولید کننده غذا بر بهبود رشد استوار بوده و ضریب تبدیل غذای تولیدی میگو در مزارع به میزان 1.4 تا 1.8 گزارش شده است .

کیفیت پودرماهی ، پودر گوشت و آرد سویای تولید شده در هند از کیفیت و نوسان بهای متفاوتی برخوردار است . مواد خام با کیفیت بالا عمدتاً به خارج از این کشور صادر می شود و ورود فرآورده های پودری جانوری ممنوع می باشد .همچنین مالیات بر واردات فرآورده های جانبی سویا ، ذرت و گندم بین 30 تا 40 درصد تعیین شده است . دسترسی به بعضی مواد خام همچون پودراسکوئید ، پودرکریل وعصاره ماهی نیز مشکل و بسیار پرهزینه است.

فرمولاسیون مناسب غذا در هند از چالش های مهم محسوب میگردد. کارخانه های غذا برای کاهش هزینه های تولید تمهیداتی را در خرید مواد خام اندیشیده اند. بعضی شرکت های کوچک از پریمیکس در غذای تولیدی خود استفاده ننموده و برخی دیگر پریمیکس غذای طیور را مصرف می کنند. هرچند در بازار هند اغلب مکمل های تولید شده توسط شرکت های مشهوردردسترس است ،با اینحال به دلیل گران بودن این ترکیبات ، مقدار استفاده از آنها در غذا بسیار اندک است . 

صنعت تولید غذا برای کارگاه های تکثیر نیز در هند ظرف سال های اخیر با پیشرفت همراه بوده است . عرضه این نوع غذا دراین کشور را شرکت های چندملّیتی همچون زیگلر(آمریکا)، INVE ( بلژیک) ، Biomar( دانمارک) و Nutreco( نروژ) انجام می دهند .

در طول نوار ساحلی کشورهند صدها کارگاه تکثیر احداث شده و تقاضا برای لارو با کیفیت میگو به ویژه پست لاروهای SPF رو به افزایش است.

  سابقه پرورش میگو در هندوستان

 

Image result for avanti shrimp feed

 توسعه پرورش میگو در هند روندی رو به رشد دارد . در ابتدا مزارع پرورش میگو عمدتاً در ایالات آندراپرادش و تامیل نادو متمرکز بودند اما امروزه در سایر ایالت های هند نظیر اوریسا و بنگال غربی ( در حاشیه شرقی ایالت) و ساحل غربی گجرات نیز این مزارع احداث گردیده و توسعه یافته اند .علاوه بر این در سال های ابتدای فعالیت ، برداشت از مزارع در طول سال تنها دو باربود اما در برخی مناطق، هم اکنون مزارع پرورش ، سالانه سه نوبت به پرورش میگو اشتغال دارند .

در سال 2014 صادرات میگوی پرورشی وانامی در کشورهندوستان حدود 3.5 میلیارد دلار بود و پیش بینی می شود با وضعیت موجود این رقم در 2015 به 5 میلیارد دلار بالغ گردد. 

دوره طلایی پرورش میگووانامی مربوط به سال 2012 و در زمانی است که قیمت میگو بسیار مناسب بود. این دوره تا اوایل سال 2014 تداوم یافت .در این زمان تعداد مزارع پرورش میگو به دوبرابرافزایش یافت . اما در فصل دوم پرورش سال 2014 ، تولید این گونه ، با افت 60 درصدی ( نسبت به سال 2013) مواجه شد. دلیل این افت ، بیماری های لکه سفید ، بیماری RMS( بیماری پیش رونده میگو ) و EMS( مرگ زودرس میگو) گزارش شده است .

تولید میگو در جنوب شرق آسیا و چین نیز به دلیل بیماری مرگ زودرس (EMS) به تدریج موجب کاهش 30 تا 40 درصدی مواجه گردید و در نتیجه قیمت این محصول در بازارهای جهانی افزایش یافت . اما به دلیل عدم بروز EMS در هند ، سهم گونه وانامی از تولید ، به حدود 90 درصد ارتقاء  و این سهم در خصوص گونه مونودون به کمتر از 10 درصد کاهش یافت.گونه مونودون در ایالت های گجرات ، بنگال غربی و بعضی مناطق آندرا پرادش پرورش داده می شود .

تراکم ذخیره سازی برای گونه وانامی بین 25 تا 50 قطعه پست لارو در مترمربع و هزینه تولید برای سایز 40 قطعه در هر کیلوگرم ( میگوی 25 گرمی) بین 4 تا 5 دلار( 132520 ریال تا 165650 ریال با نرخ دلار 33130 ریال ) بر اساس نوع غذای مصرفی و مقدارانرژی مورد استفاده متغیر است .( منبع : شریمپ نیوز )


 
بازار داخلی ، مقصد جدید میگو پرورشی بنگلادش
ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۱۳   کلمات کلیدی: بازار آبزیان

Image result for bangladesh shrimp farming

به دنبال افت قیمت و کاهش تقاضا در بازارهای جهانی ، پرورش دهندگان میگو در بنگلادش نومیدانه محصول خود را جهت پوشش هزینه های تولید ، در بازارهای داخلی عرضه می کنند . 

به گفته شعیب محمود ، مدیرشرکت غذاهای دریایی جهان آباد ، در حالیکه صادرکنندگان، اغلب ، 4.24 دلار به ازای هرکیلوگرم شمش میگوبا سایز کوچک و متوسط می پردازند ، همین سایزها در بازارهای داخلی 4.4 تا 4.82 خریداری می شود . 

هرچند میگوی پنئوس مونودون ( ببری سیاه ) به دلیل افزایش قدرت خرید مردم بنگلادش ، در بازارهای داخلی با استقبال بیشتری مواجه بوده ، اما به گفته اطیر رخمان ، پرورش دهنده مونودون در Bagerhat ، یکی از مراکز اصلی پرورش این گونه در جنوب غربی بنگلادش ، حتی در بازارهای داخلی هم قیمت ها به شکلی نیست که هزینه های تولید را پوشش دهد .او که بخشی از میگوهایش را نیزبه دلیل بیماری از دست داده می گوید : امسال شرایط خیلی بد شده و قیمت ها تقریباً به نصف قیمت های پارسال کاهش پیدا کرده است به طوریکه هیچکدام از ما ، هرجا که محصولمان را بفروشیم ،  باز قادر نخواهیم بود هزینه های تولید میگو را ، پوشش دهیم .

صادرکنندگان می گویند قیمت میگوی ببری سیاه در بازار اروپا که مهمترین بازار این گونه به شمار می رود ، در سه ماهه ابتدای سال مالی ( در بنگلادش) 9.2 به ازای هر پوند بود اما اکنون به 5 تا 5.5 پوند تنزل پیدا کرده است . آنها برخی عوامل ایجاد کننده این رکود را عواملی نظیر : افزایش تولید میگو وانامی در اکوادور ، هند ، ویتنام و اندونزی، افزایش سرمایه گذاری در آمریکا  و کاهش ارزش پول واحد اروپا و روبل در مقابل دلار می دانند .

مدیران کارخانه های فرآوری اعتقاد دارند افت تقاضا برای سایزهای کوچک و متوسط سریع تر از میگوهای درشت تر بوده است .

طبق گزارش دفترترویج صادرات کشور بنگلادش،  بازده این بخش از محل صدور میگو ،  در ده ماهه نخست سال مالی  نسبت به سال پیش، 3.6 درصد معادل 440 میلیون دلار کاهش داشته است .( منبع : شریمپ نیوز).


 
مقتضیات رونق بازار داخلی میگو ( تجربه برزیل)
ساعت ٦:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۱۳   کلمات کلیدی: بازار میگو پرورشی

Image result for shrimp domestic market

با سلام

صنعت میگوی پرورشی ایران ، کار خود در مقیاس تجاری را در برهه ای آغاز نمود که دولت سازندگی با جدّیت تمام ، سیاست اقتصاد بدون نفت را با تقویت گزینه های اقتصادی دارای پتانسیل ارزآوری بالا دنبال می نمود.از این رو شاید اولویت نخست دست اندرکاران این صنعت را صادرات میگو پرورشی به بازارهای جهانی تشکیل می داد.اما پدیده تورم و سایر پیچیدگی های اقتصادی از این دست سبب گردید تا هزینه تولید میگو پرورشی به طور مداوم نسبت به قیمت فروش در آنسوی مرزها افزایش یافته و به تدریج شمّ اقتصادی سرمایه گذاران در این کسب و کار متوجه گزینه دیگر یعنی بازار داخل شد .با این حال ورود به بازارهای محلی و داخلی ، خود ، واجد شرایط و ضوابطی است که حصول آن ها بدون شک نیاز به فراهم آمدن  بستر و زیر ساخت های مربوطه می باشد . در این زمینه بهتر است به رهنمودهای  اهل فن و اساتید اقتصاد رجوع گردد اما در مقام مقایسه می توان به برخی تجارب سایر کشورهای جهان استناد نمود تا مشخص شود اصولا مکانیسم حضور در بازارهای داخلی مستلزم چه ویژگی ها و کدام تمهیدات است .

مجله Global Aquaculture Advocate در شماره April/May  ، تحلیل جالبی از رویکرد کشور برزیل به بازار داخلی خود ارائه نموده که حاوی نکات کلیدی بسیار پراهمیتی است .

این مطلب اختصاص دارد به برجسته سازی این نکات که درک و بکارگیری آنها را بر همه دست اندرکاران صنعت لازم می دانم . البته تجزیه و تحلیل موارد ذکر شده را بر عهده بازدید کنندگان گذارده ام چرا که باور دارم هر یک از نکات ، ابتدا می بایست با شرایط بومی کشور تطبیق داده شده و سپس مورد قضاوت و ارزیابی قرار گیرد .

مقاله زیر ترجمه تحلیلی است که در بالا به آن اشاره گردید و امیدوارم مورد توجه بازدیدکنندگان و علاقمندان واقع گردد.

لینک دانلود


 
چالش های توسعه آبزی پروری در کشور
ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۳/٧   کلمات کلیدی: توسعه آبزی پروری

یکی از ضروریات توسعه درهر صنعت ، آشنایی و همگامی دست اندرکاران آن فن با دانش روز در کنار تسلّط بر مبانی  سازو کارهای فنی سیستم مربوطه است .

بالطّبع پرورش میگو هم از این قاعده مستثنی نیست .هرچند پرورش میگو در ایران ( در مقیاس تجاری)، با تأخّر زمانی نسبتاً قابل توجهی در مقایسه با پیشگامان این فن در جهان ، آغاز شد با این حال این امر فرصتی بود تا تمامی جوانب نرم افزاری و سخت افزاری این صنعت به شکل علمی و کارشناسی قالب ریزی شود . اما در طول زمان ، بنا به عللی  ، اصلاحات در این صنعت مورد بی توجهی قرار گرفته و یا در بخش هایی فاقد پویایی مقتضی گردید که  به عقیده اینجانب ، مشکل اساسی توسعه صنعت در کشور ما نیز از همین جا آغاز شد . در این زمینه ، می توان به تفاوت رویکرد دولت سازندگی به تقویت حلقه های مختلف زنجیره تولید و در عوض ،  توجه  ناکافی دولت های پس از آن به بستر توسعه این صنعت اشاره نمود

به هر حال به طور خلاصه می توان برخی از علل کندی روند توسعه در صنعت پرورش میگوی ایران را به شرح ذیل عنوان نمود :

-          عدم انعطاف ساختاری در سیستم های پرورشی به واسطه رویکرد حداکثری تصمیم گیران و برنامه ریزان

-          وجود دیدگاه های صلب و سنتی در برخی مدیران این صنعت و اتخاذ رویکرد سلبی در برابر تغییر

-          عدم تنظیم رابطه بخش اجرا با نهاد تحقیقات بر اساس نیازهای توسعه زیر بخش

-          عدم توجه کافی و متناسب با شعارهای مبتنی بر توسعه در نزد متولیان

-          عدم تخصیص اعتبار لازم و هدفمند در جهت شکل دهی به ساختار توسعه منطقه ای

-          ضعف مدیران محلی در توجیه جایگاه آبزی پروری به عنوان اهرم توسعه مناطق محروم

-          عدم شکل گیری تشکّل های کارآمد آبزی پرور

-          عدم توجه کافی به آموزش و ترویج کارآمد

-          توسعه نامتوازن دراجزای مختلف زنجیره تولید

-          تعدد مراکز تصمیم گیری و بعضاً عدم تمرکز و ناهمگونی اهداف این نهادها در مسیر توسعه

-          انسجام و وابستگی درونی بالا در نظام تولید مجتمع محور

-          ماهیت ذاتی دوره تولید میگو در طول سال

-          مغفول ماندن ارزش غذایی میگو در خانوار ایرانی

-          عدم توجه بایسته به توسعه بازارداخلی

-          فقدان رقابت پذیری محصول تولیدی در بازارهای جهانی به دلایلی همچون بالا بودن هزینه تولید و عدم تنوع عرضه

-           توجه به نظام تصمیم گیری مرکز محور و فقدان رویکرد منطقه ای در فرآیند توسعه