آبزیستان Abzistan

وبلاگ شیلات،آبزی پروری و علوم زیستی

طوفان Phailin ،و پرورش میگوی هند
ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢٠   کلمات کلیدی: پرورش میگو ،هند ،طوفان phailin

 

روز جمعه خبرگزاری ها اعلام کردند گردبادی قدرتمند به نام Phailin به سمت خلیج بنگال در حرکت است و با توجه به سرعت بالایی که دارد(حدود 210 تا 220 کیلومتر بر ساعت) برخورد آن با نقاط ساحلی در این منطقه فاجعه بار خواهد بود.

به گزارش سایت Undercurrent news ،عواقب تخریب توسط این گردباد شاید یادآور فاجعه سال 1999 باشد که در آن یک Super Cyclone حدود 10000نفر را درساحل شرقی هند به کام مرگ فرستاد.گزارشات رسیده از تخمین های ماهواره های هواشناسی حتی قدرت Phailin  را از سوپر سیکلون یاد شده در 1999 بیشتر دانسته اند.

اکنون گفته شده  Phailin که قویترین طوفان در اقیانوس هند به شمار می رود، در 600 کیلومتری ساحل هندوستان در خلیج بنگال قرار داشته و احتمالاً تا بعداز ظهر شنبه(امروز) ظرف مدت 8 ساعت ایالت آندراپرادش (مرکز عمده پرورش میگو در هند )را  در نوردیده و خسارات فراوانی برجای خواهد گذاشت.

در این رابطه ،یکی از دست اندرکاران صنعت آبزی پروری به نام Sree Atluri(مدیر اجرایی شرکت غذاهای دریایی DEVI) معتقد است ،به دلیل اهمیت منطقه آندراپرادش در پرورش میگوی هند،یکی ازعواقب تخریب Phailin،افزایش بیش از پیش میگوی پرورشی محصول هند در بازارهای جهانی می باشد.او می گوید:در حال حاضر نیز قیمت میگوی هند حدود 1 دلار از متوسط جهانی بالاتر است و این فاجعه ،اختلاف قیمت را از این نیز بالاتر خواهد برد.از آنجا که میزان تولید میگوی پرورشی هند در سال های اخیر،از ثبات نسبی در بازارهای جهانی برخوردار بوده است ،هرگونه تغییر محسوس در این مقدار،می تواند بر قیمت های جهانی تأثیر گذار باشد.

 


 
EMS و تأثیر آن برصنعت پرورش میگو
ساعت ٧:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٩   کلمات کلیدی: ems

جیم آندرسون سرپرست پروژه جهانی شیلات و آبزی پروری بانک جهانی،اعلام کرده که تولید جهانی میگو در دوره 2011 تا 2012 به میزان 5.7 افت داشته و این کاهش در دوره 2012 تا  2013  ، به میزان 9.6 بوده است.بنا به اظهارات جیم آندرسون ،مجموع تولید میگو از 2011 تا بحال نسبت به آنچه پیش بینی می شد، 23 درصد و به طور واقعی 15 درصد کاهش نشان داده است.

او دلیل این کاهش را وقوع سندرم مرگ زودرس(EMS) در آسیا و مکزیک می داند.اگرچه دست اندرکاران صنعت،با خوش بینی ،رشد 7 درصدی سالیانه را از سال 2014 پیش بینی کرده اند ولی دستیابی به این مقدار رشد در شرایط واقعی محتمل به نظر نمی رسد.

علاوه بر این به گفته جیم آندرسون ،سهم میگوهای ریز(سایز 120-100 و کوچکتر)که در سال 2008 تنها 23 درصد از کل تولید جهانی را به خود اختصاص می داد،اکنون به 41 درصد از محصول افزایش یافته که علت این امر نیز برداشت زودهنگام پرورش دهندگان از بیم ابتلای محصول به بیماری EMS عنوان می شود.

به این ترتیب قیمت میگو بالا رفته و در برخی موارد به ثبت رکوردهایی در بعضی کشورها انجامیده که پیش از این سابقه نداشته است.

ابتدا به نظر می رسید این افزایش قیمت به کاهش تقاضا منجر شود ولی ظهور خریداران جدید(همچون کشور چین) در بازار میگوی پرورشی به لطف خرید میگوی بیشتر در بازارهای جهانی مانع وقوع این امر در حد مورد انتظار شده اند.

به هرحال اگرچه آینده بازار میگو قابل پیش بینی نیست اما هرچه باشد نه به واسطه تولید بیشتر میگو بلکه به واسطه واکنش به قیمت های حاضر خواهد بود.

تایلند نیز از جمله کشورهایی است که به دلیل EMS جایگاه خود را در رتبه بندی کشورهای تولید کننده میگوی جهان از دست داده است.رابرت مکینتاش از شرکت CP بر این باور است که واقع بینانه ترین سناریو برای بازگشت تایلند به جایگاه سابقش دربازارهای جهانی ،نموداری با شیب کند است بطوریکه وقوع این اتفاق را(بازیابی توان تولید سابق) برای تولید 500 هزار تن در سال 2018 و برای تولید 625 هزار تنی (که در سال 2010 حاصل شد) حتی پس از آن باید جستجو نمود.

آنچه از کنفرانس GAA استنباط می شود این است که ،علیرغم پیشرفتهایی که در زمینه کنترل EMS آغاز شده،هنوز نمی توان هیچ روش مؤثری را به جز اعمال روش های بهینه تولید در کنار افزایش کنترل بر پروژه های مولدسازی برای توفیق نهایی در این زمینه معرفی نمود.

نهاد GAA (اتحادیه جهانی آبزی پروری) به تازگی  نتایج نظر سنجی را منتشر کرده که نشان می دهد 70 درصد از شرکت کنندگان در این نظر سنجی معتقدند  EMS حداقل 3 تا 5 سال دیگر عرصه صنعت پرورش میگو را ترک نخواهد کرد.برخی دیگر از شرکت کنندگان این زمان را حتی بین 5 تا 7 سال برآورد نموده اند.

در پاسخ به سؤالی دیگر در اینخصوص که آیا احتمال انتشار بیماری مرگ زودرس(EMS)در سایر کشورها نیز وجود دارد یا خیر، پاسخ 70 درصد از شرکت کنندگان "بله" بوده است.

بطور خلاصه می توان گفت پس از سالها که شنیده می شد صنعت میگو در مسیر رشد سریع قرار گرفته است،اینک مشاهده می شود که شیب این نمودار کمتر شده و بازگشت به وضعیت رشد سریع سابق، نیازمند تلاش زیاد و روش های مدیریتی دقیقی خواهد بود.(منبع : سایت Shrimp News)


 
اولین دستگاه پوست کنی میگو چگونه اختراع شد؟
ساعت ۱۱:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٩   کلمات کلیدی: عمل آوری میگو ،دستگاه پوست کنی

این روزها که صید میگو از مزارع پرورش شروع شده و یا در حال آغازه،یکی از صنایعی که بسیار مورد توجه قرار گرفته،عمل آوری و فرآوریه که البته در کشور ما تا به امروز بیشتر منحصر به بسته بندی میشه.اما در دنیا اعم از کشورهای شرقی نظیر ژاپن و یا غرب مثل اروپا و آمریکا،فرآوری میگو از جایگاه ویژه ای برخورداره بطوریکه براساس بازار مصرف و سفارش مشتری،شکل محصول در مرحله فرآوری و بسته بندی تغییر می کنه.

یکی از مراحلی که امروزه در جهان (و باز متأسفانه غیر از ایران) در مرحله فرآوری بصورت مکانیزه در اومده،پوست کنی میگوهاست.در ایران این مرحله بصورت دستیه و اغلب در خصوص میگوهایی اعمال می شه که درجات کیفی پائینتری داشته باشند.اما در سایر کشورها عمدتاَ مراحل فرآوری و شکل دهی میگو مبتنی بر اینه که میگو دارای پوست(Shell on) و یا پوست کنده(Peeled) باشه.

اگرچه تکنیک های پوست کنی (Peeling) میگو متنوعه ولی اولین دستگاه پوست کنی توسط جوان 17 ساله ای  به نام J.M. Lapeyre  در سال 1949 ابداع شد. تا پیش از اون همه مراحل پوست کنی(Peeling)،شستشو(Washing)،رگ گیری(Deveining) و درجه بندی(Gradingیا Sorting) به شیوه دستی انجام می گرفت.

پدر "لاپیر" در لوئیزیانا یک کارخانه فرآوری داشت.در اون سال ها سرعت کار در کارخانجات فرآوری بسیار پائین بود بطوری که ،150 کارگر در مدت 1 ساعت تنها قادر بودند 500 کیلو میگو رو پوست کنی کنند.

اما جیمز لاپیر جوان که در آن زمان هنوز در دوره دبیرستان تحصیل می کرد اونطور که خودش گفته یک روز در کلیسا هنگام دعا(مثل خیلی از ماها که وقت نماز ذهنمون به هرچیزی مشغول می شه جز عبادت)به این فکر میفته که چه جور میشه پوست میگو رو کند ؟چون پدر جیمز به او گفته بود" اگه میخواد پولدار بشه باید دستگاهی اختراع کنه که پوست میگو رو بکنه".


جیمز مارشال لاپیر

جیمز همونجا در کلیسا(و البته در لحظات عرفانی دعا!) از خودش می پرسه"آیا نمی شه با فشار دادن میگو ،گوشت رو از پوسته خارج کرد؟".به همین خاطر وقتی به کارخانه پدرش می ره یکی از میگوها رو زیر چکمه لاستیکی خودش می ذاره و فشار می ده و می بینه این موضوع(خارج شدن میگو از پوسته)اتفاق میفته.اینبار لاپیر جوان به سراغ ماشین لباسشوئی مادرش میره(تا در کنار نام پدر،نام مادر رو هم در تاریخ به نوعی ثبت کنه) که دارای غلطک خشک کن لاستیکی(مدل قدیمی خشک کن مورد استفاده در لباسشوئی ها که در ایران هم استفاده می شد) بوده و میبینه پوست کنی میگو با رد کردن از بین  اون غلطک ها کاملاً  امکانپذیر می شه.

این موضوع به تأسیس کارخانه Laitram machnery در سال 1949  در لوئیزیانا منجر شد که اولین دستگاه های پوست کنی میگو رو می ساخت.جیمز مارشال لاپیر در سال 1951 اختراع خودش رو ثبت کرد و از اون سال تاکنون اختراعش ،مبنای بسیاری از سیستم های عمل آوری در سراسر دنیا قرار گرفته.در سال 2008 گردش مالی کارخانه لاپیر در حدود 280 میلیون دلار بود.


دستگاه پوست کنی میگو اختراع لاپیر

جیمز لاپیر 40 سال بعد از ابداع این دستگاه در سال 1989 فوت کرد اما اختراعش چهره صنایع عمل آوری میگو رو کاملاً تغییر داد.امروزه دستگاه های ساخت شرکت Laitram lapeyre  فرآوری حدود 50 تن میگو رو در یک روز امکانپذیر کرده اند.


 
کتابچه راهنمای پرورش میگو در سیستم نیمه متراکم
ساعت ٩:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱۸   کلمات کلیدی: پرورش میگو

کشور ایران ،صنعت پرورش میگو را بصورت تجاری،از دهه هفتاد شمسی(90 میلادی)آغاز نمود.در آن سال ها یکی از محافظه کارانه ترین سیستم های پرورش،سیستم نیمه متراکم بود که در کنار توجیه اقتصادی مطلوب تر نسبت به روش گسترده(Extensive)،نیم نگاهی نیز به سهولت در مدیریت پرورش نسبت به سامانه های متراکم (Intensive)و فوق متراکم(Super Intensive) که در آن سالها تقریباً در ابتدای مسیر خود بوده و تعداد معدودی مزارع به شیوه هایی از این دست تولید می نمودند، داشت.ایران نیز طراحی سامانه پرورش میگو خود را بر همین اساس قرار داد (هرچند از چند سال پیش تاکنون به زحمت بتوان تعریف قابل قبولی برای روش تولید در کشور ارائه کرد).حتی اکنون نیز اغلب کشورهای آمریکای جنوبی،در پرورش میگو ، تابع سیستم نیمه متراکم می باشند.

کتابچه راهنمایی که  لینک دانلود آندر ذیل، قرار داده شده است ،راهنمای کاربردی سیستم نیمه متراکم در پرورش میگو می باشد که توسط  خوزه ویلالون از دانشگاه کشاورزی و علوم دریایی تگزاس در همان سالهای بدو ورود ایران به جرگه تولید کنندگان میگو نگاشته شده و مناسب بازدید کنندگان و دوستان عزیزی است که قصد دارند در خصوص  اصول اولیه پرورش میگو آگاهی و آشنایی لازم را کسب نمایند.امیدوارم مورد توجه واقع گردد.

لینک دانلود راهنمای پرورش میگو به روش نیمه متراکم


 
آموزش تکنیک PCR
ساعت ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٧   کلمات کلیدی: pcr

در یک دهه اخیر و با ظهور و بروز بیماری لکه سفید ویروسی در صنعت پرورش میگو کشورنام PCR به عنوان روش تشخیص آلودگی میگوها به این ویروس بسیار تکرار شده و پرورش دهندگان میگو به کرّات نام آن را شنیده اند.اما شاید مختصر آشنایی با این تکنیک برای بازدید کنندگان اعم از میگو پروران و یا علاقمندان به این صنعت خالی از لطف نباشد.اینکه تکنیک PCR چقدر زمان می برد،اصولاً مبتنی بر چه تکنیکی است و بطورکلی از چه مراحلی تشکیل شده است ،در ارتقاء دانش دست اندرکاران صنعت تکثیر و پرورش میگو مفید خواهد بود.

PCR یا واکنش زنجیره ای پلیمراز (Polymerase Chain Reaction)، تکنیکی است که با استفاده از آن می توان در مدت زمان کوتاهی قطعه خاصی از مولکول DNA را در شرایط آزمایشگاهی میلیون ها بار تکثیر نمود. این قطعه DNA ممکن است یک ژن، بخشی از یک کروموزوم یا بخش هایی از ژنوم یک موجود باشد. 

البته در تکثیر DNA با روش PCR محدودیت هایی نیز وجود دارد که مهمترین آنها اندازه قطعات قابل تکثیر می باشد به طوری که حداکثر اندازه قطعه هایی که با روش PCR معمولی تکثیر می گردد، 5 هزار نوکلئوتید (kb 5) و در روش های بهینه شده تا 20 هزار نوکلئوتید (kb 20) می باشد.

با این تعریف، PCR همانند یک دستگاه فتوکپی عمل می کند که بوسیله آن می توان صفحاتی از کتاب ژنوم هر موجود را به تعداد دلخواه و مشابه نسخه اصلی (البته در مواردی همراه با خطاهای جزئی) تکثیر نمود.

اساس این روش بسیار ساده بوده و مانند واکنش همانندسازی DNA در موجودات زنده توسط آنزیم DNA پلیمراز صورت می گیرد. در موجودات زنده، مجموعه ای از چند پروتئین و آنزیم در فرآیند همانند سازی DNA نقش دارند در حالی که در واکنش PCR تنها نوع خاصی آنزیم DNA پلیمراز مقاوم به حرارت به نام Taq polymerase به همراه بافر، کلرید منیزیم و نوکلئوتیدها جهت تکثیر قطعات DNA استفاده می شود. 

مخترع واکنش PCR کَری مولیس (Kary Mullis) می باشد که در سال 1983 این روش را جهت تکثیر DNA معرفی کرد. قبل از این کشف، ساخت قطعات DNA با روش های کند و پر هزینه شیمیایی انجام می گرفت. به دلیل اهمیت این اختراع، کاربردهای فراوان و نقش ارزنده آن در پیشرفت علم ژنتیک و زیست شناسی مولکولی، وی جایزه نوبل شیمی را در سال 1993 دریافت کرد.

واکنش PCR به طور روزمره در اکثر آزمایشگاه های تشخیصی و تحقیقاتی استفاده می شود و در موارد بسیاری مثل شناسایی و جداسازی ژن ها، کلونینگ، طبقه بندی و شناسایی موجودات زنده، تشخیص بیماری های ژنتیکی و حتی پرونده های جنایی و تعیین هویت کاربرد دارد. در حال حاضر و نزدیک به 30 سال پس از کشف PCR، تحقیقات ژنتیک مولکولی بدون استفاده از این تکنیک قابل تصور نیست.

سازوکار (برنامه) واکنش PCR
اساس واکنش PCR جهت تکثیر توالی DNA دو رشته ای، تغییرات دمایی می باشد. در ابتدا پیوندهای هیدروژنی دو رشته توالی DNA با حرارت (94-95 درجه سلسیوس) شکسته و دو رشته از یکدیگر جدا می شوند. سپس دمای واکنش پایین آورده می شود (معمولاً 50 تا 60 درجه سلسیوس). در این مرحله، دو قطعه کوتاه DNA تک رشته ای (معمولاً بین 18 تا 30 نوکلئوتید) که دقیقاً مشابه دو طرف قطعه DNA مورد نظر برای تکثیر طراحی و ساخته شده اند (با نام پرایمر یا آغازگر)، به توالی های مکمل خود در دو رشته باز شده DNA متصل می گردند. این دو قطعه انتهای 3’ آزاد جهت فعالیت آنزیم DNA پلیمراز را فراهم می نماید، کاری که در همانند سازی در موجودات زنده توسط آنزیم پریماز و توالی اولیه ساخته شده توسط آن انجام می گیرد. در مرحله بعد، دمای واکنش تا 72 درجه سلسیوس (دمای مناسب آنزیم Taq polymerase) افزایش یافته و عمل تکثیر قطعه DNA مورد نظر بین دو پرایمر با استفاده از نوکلئوتیدهای موجود، توسط آنزیم Taq polymerase مقاوم به حرارت انجام می پذیرد. این 3 مرحله بین 25 تا 40 بار تکرار می شود که به آن چرخه های PCR می گویند.

مرحله اول: واسرشت سازی (Denaturation)، 30 تا 60 ثانیه
عمل انجام شده در این مرحله: جدا شدن دو رشته DNA

مرحله دوم: اتصال (Annealing)، 30 تا 60 ثانیه
عمل انجام شده در این مرحله: اتصال پرایمرها به نواحی مکمل روی DNA و تعیین محدوده تکثیر قطعه DNA

مرحله سوم: گسترش (Extension یا Elongation)، به ازای هر 1000 نوکلئوتید طول قطعه 60 ثانیه
عمل انجام شده در این مرحله: تکثیر قطعه DNA مورد نظر



اجزا واکنش PCR
در یک واکنش PCR از نمونه DNA، آنزیم Taq polymerase، پرایمرها، بافر، یون منیزیم، نوکلئوتیدها و آب حضور استفاده می شود. توضیحات مربوط به هر یک از این اجزا در ادامه ارائه شده است:

- نمونه DNA (الگو)
تکثیر از روی نمونه DNA انجام می شود. این نمونه می تواند، قطعه ای DNA، محصول استخراج DNA ژنومی، DNA پلاسمیدی یا حتی محصول PCR دیگری باشد. معمولاً حدود یک نانوگرم از DNA پلاسمیدی یا فاژی یا یک میکروگرم از DNA ژنومی برای یک واکنش PCR کافی است. بیش از این مقدار، باعث تولید محصولات غیر اختصاصی (قطعات DNA دیگری غیر از قطعه مورد نظر) شده و مقدار کم نمونه DNA نیز باعث کاهش دقت واکنش PCR یا عدم تکثیر قطعه مورد نظر می گردد. کیفیت نمونه DNA نیز مهم است به طوری که باقی ماندن ترکیبات مورد استفاده در مرحله استخراج DNA مثل فنل و EDTA، باعث کاهش فعالیت آنزیم Taq polymerase و عدم حصول نتیجه مورد نظر می گردد. همچنین آلوده شدن واکنش PCR با مقادیر بسیار اندک DNA از هر منبع دیگری، به دلیل حساسیت فوق العاده این تکنیک، ممکن است به تولید قطعات غیر قابل انتظار بیانجامد.

- آنزیم Taq polymerase
این آنزیم برای تکثیر قطعات کمتر از سه هزار جفت باز توصیه شده و پر مصرف ترین آنزیم مورد استفاده در PCR می باشد. به طور معمول حدود یک واحد از این آنزیم در 50 میکرو لیتر از واکنش PCR استفاده می شود. اگر نمونه DNA حاوی مواد ممانعت کننده PCR باشد، می توان این مقدار را دو تا سه برابر افزایش داد ولی مقادیر بالاتر آنزیم باعث تولید محصولات غیر اختصاصی می گردد. گرچه دمای مناسب برای این آنزیم 72 درجه سلسیوس می باشد ولی چون این آنزیم در دمای معمولی نیز قادر به تکثیر می باشد برای جلوگیری از اتصال قطعات پرایمر به نقاط دیگری روی توالی نمونه DNA و امکان تولید قطعات غیر اختصاصی، توصیه می شود که تمامی مراحل آماده سازی واکنش PCR بر روی یخ صورت گیرد.

- نوکلئوتید ها
چهار نوکلئوتید تشکیل دهنده قطعه DNA از اجزا واکنش PCR می باشند که به عنوان واحد های ساختمانی مورد نیاز در ساخت قطعه DNA استفاده می شوند. غلظت مورد نیاز از هر یک از نوکلئوتیدها برای واکنش PCR یکسان و برابر 200 نانو مولار می باشد. برای این منظور از مخلوط های آماده واجد هر چهار نوکلئوتید که با غلظت های مختلف مثل دو میلی مولار، 10 میلی مولار و 25 میلی مولار موجود است، استفاده می شود. به طور مثال، در یک واکنش 50 میکرو لیتری PCR باید 5 میکرو لیتر از مخلوط دو میلی مولار نوکلئوتیدها برای دستیابی به مقدار مورد نیاز در واکنش استفاده کرد.

- بافر
مهمترین نقش بافر PCR تنظیم pH مناسب واکنش PCR و آنزیم Taq polymerase می باشد. اجزای این بافر نقش های دیگری نیز دارند از جمله کلرید پتاسیم که به اتصال پرایمر به DNA الگو (نمونه) کمک می کند. 

- یون منیزیم
یون منیزیم یکی از اساسی ترین اجزا واکنش PCR می باشد. انواع مختلف آنزیم DNA polymerase برای فعالیت خود به این یون نیاز دارند و این یون برای اتصال پرایمر و قطعه DNA لازم است. برای تکثیر با Taq polymerase این یون عمدتاً به صورت ترکیب کلرید منیزیم در واکنش PCR استفاده می شود. این ترکیب گاهی در همان بافر PCR قرار داده می شود ولی از آنجا که برای برخی واکنش های PCR لازم است که غلظت این یون تغییر نماید، این ترکیب به طور جداگانه تهیه و به واکنش PCR افزوده می شود. 

غلظت بهینه یون منیزیم در واکنش PCR یک تا چهار میلی مولار است. غلظت بالاتر از این مقدار باعث تکثیر قطعاتی غیر از قطعه مورد نظر (قطعات غیر اختصاصی) شده و غلظت پایین این یون نیز ممکن است به کاهش کارایی واکنش و میزان تولید قطعه مورد نظر منجر شود.

- پرایمرها
غلظت بهینه پرایمرها برای واکنش PCR از 100 نانو مولار تا یک میکرو مولار متغییر است. غلظت بیش از این، منجر به تولید قطعات غیر اختصاصی می شود. طراحی پرایمر نیازمند دقت فراوانی است و مرحله بسیار مهمی در امکان پذیر شدن و صحت تکثیر قطعه مورد نظر دارد. دمای مرحله اتصال در برنامه PCR به توالی پرایمرها ارتباط دارد. 

وسایل مورد نیاز برای واکنش PCR
حداقل وسایل مورد نیاز برای انجام واکنش PCR، دستگاه ترموسایکلر (ایجاد کننده چرخه های دمایی)، میکرو پیپت، ظرف یخ و وسایل یکبار مصرفی مانند تیپ (جز پلاستیکی که برای کشیدن محلول به میکرو پیپت متصل می شود) و ویال (لوله های درب دار کوچک، در دو اندازه بر اساس گنجایش آنها یعنی 200 و 500 میکرو لیتر، که واکنش PCR در آنها انجام می شود) و ظروف نگهداری آنها می باشد.

دستگاه ترموسایکلر برای ایجاد دماهای مختلف در مدت زمان مورد نظر، قابل برنامه ریزی می باشد. قبل از تولید این دستگاه، دانشمندان برای انجام PCR از سه حمام آب گرم با دماهای مختلف استفاده می کردند که کار بسیار پر زحمتی بود.

میکرو پیپت برای برداشتن مقادیر اندک مورد نیاز برای واکنش PCR در مقیاس میکرو لیتر استفاده می شود. بر روی این دستگاه که کار کردن با آن بسیار راحت است، تیپ های یک بار مصرف قرار داده می شود و بدین وسیله حجم مورد نظر از آن برداشته و به واکنش PCR افزوده می شود.

منبع : سرویس خبری بیوتکنولوژی ایران


 
جشن صید میگو پرورشی -چوئبده(مهرماه 1392)
ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٥   کلمات کلیدی: چوئبده ،پرورش میگو وانامی

امروز،دوشنبه 15 مهرماه 1392،اداره کل شیلات خوزستان،جشن برداشت میگوپرورشی در سایت چوئبده را برگزار نمود.این جشن به شکرانه آغاز راهی نو در صنعت میگوی پرورشی خوزستان که شاید ترسیم کننده افقی جدید در پرورش میگوی کشور باشد برگزار شد چرا که برای دومین سال پیاپی،برداشت میگو از مزارع سایت بدون هرگونه بروز بیماری انجام گرفت.گزارشی که لینک دانلودآن را ذیل همین مطلب تقدیم نموده ام،برای ارائه در جشن آماده شده که شامل اطلاعاتی اجمالی در خصوص اقدامات دست اندرکاران پرورش میگو(اعم از متولیان و بهره برداران)در جهت حصول توفیق در راستای " کار در کنار بیماری"می باشد.

لینک دانلود گزارش جشن صید میگوچوئبده 


 
کتابچه آشنایی با شیوه تکثیر میگو وانامی(مدیریت بهداشتی مراکز تکثیر میگو وانامی)
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٥   کلمات کلیدی: جزوه تکثیر ،وانامی

این فایل رو با نهایت شرمندگی از بابت تأخیر ،به جهت استفاده خانم احمدی ،بازدید کننده عزیز گذاشته ام که مدت ها پیش اطلاعاتی در خصوص تکثیر میگو خواسته بودند.حدود 6 یا 7 سال پیش بنده جزوه ای نوشتم در خصوص آشنایی با تأسیسات تکثیر میگو در چوئبده آبادان که در این مدت داشتم دنبال همون می گشتم ولی چون پیدا نشد به ناچار این فایل رو در وبلاگ قرار دادم.البته این کتابچه راهنما ،بیشتر در حکم آشنایی با کلیّات روش تکثیر میگو وانامی محسوب می شه و برای آموزش روش ها بصورت عملی جزوه دیگری هست که  حجم بالایی داره و شاید با توجه به سرعت اینترنت در ایران  قابل بارگزاری نباشه.ولی اغلب کارشناسان تکثیرمیگو،همین کتابچه رو به عنوان راهنما مورد استفاده قرار میدن.امیدوارم توجه دوستان علاقمند رو هم جلب کنه.

دانلود فایل


 
جلبک ها انرژی ساختمان تامین میکنند
ساعت ٢:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٧/۱٤   کلمات کلیدی: جلبک ،الکتریسیته

ساختمانی در شهر هامبورگ آلمان با فوتوسنتز گرم می شود. جلبکها منبع انرژی گرمایی این ساختمان هستند. دیواره بیرونی ساختمان را با جلبک می پوشانند و صفحه های شیشه ای نورگیر، انرژی مورد نیاز جلبکها را ازانرژی خورشید تامین می کنند.

یک رآکتور زیستی در نمای خارجی ساختمان جاسازی شده و انرژی پانزده آپارتمان این ساختمان را تامین می کند. موتور آن بر اساس فوتوسنتز کار می کند: جلبکها بسرعت رشد می کنند، انرژی خورشید را جذب می کنند و آنگاه انرژی جذب شده به صورت منبع انرژی گرمایشی کل ساختمان عمل می کند.

مارتین کرنر، مدیر پروژه توضیح می دهد که چگونه گرمای ذخیره شده در کل ساختمان پخش می شود: «گرما توسط رآکتورهای زیستی تولید می شود و سپس به این مرکز انرژی منتقل می شود. حرارت در این سیستم گرمایشی مرکزی، آب گرم ساختمان را تامین و کل ساختمان را گرم می کند.»

ساختمان، انرژی لازم برای گرم کردن را تامین می کند و دمای درون خود را در اندازه مناسب نگه می دارد، بی آنکه که نیاز به مصرف انرژی برای گرم کردن داشته باشد و به این ترتیب در هزینه سوخت صرفه جویی می شود.

گرمای جمع آوری شده در تابستان توسط نور خورشید، برای فصل سرما ذخیره می شود و در چند ماه زمستان استفاده می شود.

دیتمار والبر، معمار است و معتقد است که این طرح هم چشم اندازی برای آینده و هم پاسخی به پرسشهای سی سال سال گذشته است.

این پروژه طوری نیز طراحی شده که بتوان جلبک های مرده را گردآوری کرد و برای ساخت مواد مکمل غذایی غنی به کار برد.(منبع:سایت تهران 98).