متن خلاصه شده از کتاب میگو(منتشر شده در سال 2010 توسط انتشارات دانشگاه ناتینگهام)

George W Chamberlin

ترجمه:علی قوام پور از Global Aquaculture Advocate

شماره سپتامبر/اکتبر 2011

اهمیت میگوهای SPF

در دهه 90 میلادی،همه گیری جهانی سندرم لکه سفید ویروسی  سبب گردید کشورهای صاحب تکنولوژی تکثیر و پرورش میگو در روش های ایمنی زیستی و مدیریت بهداشتی در مزارع پرورش و کارگاههای تکثیر تجدیدنظر نمایند.برجسته ترین اتفاق در این دوره را میتوان ، راهیابی میگوهای SPF گونه لیتوپنئوس وانامی (که در آمریکا تولید شده بود) به آسیا عنوان نمود.

ذخیره سازی میگوهای SPFدر استخرهائی که با آب استریل آبگیری شده بودند به تدریج موجب افزایش مجدد تولید گردید.

پرورش دهندگان به سرعت الگوی کشت خود را تغییر داده و بجای پست لاروهای وحشی P.monodon که اغلب ناقل بیماری لکه سفید بودند از پست لاروهایSPFگونه  لیتو پنئوس وانامی استفاده کردند.از جمله تغییرات دیگری که در الگوی کشت انجام گرفت کاهش درصد تعویض آب ،ضدعفونی آب ورودی و پرهیز از بکارگیری غذای تر(طبیعی) در طول دوره پرورش بود.

افزایش راندمان تولید با استفاده از روش های ژنتیک

پس از اتخاذ راهبرد استفاده از میگوهای SPF و کاهش اتکای صنعت به پست لاروهای وحشی،برنامه های بهگزینی ژنتیک، رویکردی طبیعی بود که دست اندرکاران صنعت پرورش میگو اتخاذ نمودند.

تاکنون ،بهگزینی معمولاً بر اساس صفات رشد و مقاومت در مقابل بیماری انجام گرفته است .در هر نسل ،انتخاب بر اساس ژنتیک،بطور متوسط سبب ایجاد 5 تا 15 درصد افزایش میزان و سرعت رشد در زاده ها میگردد.هیچیک از شیوه های دیگر مدیریتی(بهداشت،تغذیه و ...)قادر نیست چنین تأثیراتی را بر تولید از خودنشان دهد.   

با افزایش سرعت رشد خودبخود کاهش دوره پرورش ،هزینه های پرسنلی،انرژی و غذا ،از هزینه های تولید خواهد کاست. 

متعاقباً آمیزش انتخابی سبب افزایش مقاومت زاده ها در مقابل بیماری شد به نحویکه پرورش دهندگان این توانائی را پیدا کردند تا مجدداً پرورش میگو را در مناطقی با سابقه بروز و شیوع بیماری ،اینبار با ریسک پائین راه اندازی نمایند.

امروزه اهمیت ژنتیک در پرورش میگو چنان است که می توان گفت این علم به اصلی ترین روش جهت بهبود راندمان و کاهش هزینه های تولید بدل گردیده است .هرچند به منظور ایجاد حداکثر بازده تولید در میگوهای اصلاح شده ژنتیکی ،لازم است در مراحل تکثیر ،پرورش و مدیریت تغذیه نیز اصلاحاتی صورت پذیرد.