Gutacean محصولی است که در مزارع پرورش و کارگاه های تکثیر میگوی جنوب شرق آسیا،آمریکای لاتین و هندوستان مورد استفاده قرار گرفته و به گفته مدیران این شرکت نتایج آن مطلوب بوده است.

 استفاده از Gutacean  در مزارع پرورش سبب کوتاهتر شدن دوره پرورش و در حقیقت تسریع رشد میگوها می گردد.در بولتن Panorama Acuicula از کشور برزیل نمودار تأثیر این ترکیب آنزیمی که دوست دار طبیعت نیز معرفی شده ارائه گردیده است:

چنانکه ملاحظه میگردد تعداد روزهای پرورش با محصول Gutacean در تمام تیمارها کوتاهتر بوده است.این موضوع بویژه برای مناطقی همچون چوئبده آبادان بسیار مطلوب است چرا که میتوان در تقویم پرورشی کوتاه ،وزن بازاری مطلوبی حاصل نمود.

روش استفاده از این ترکیب نیز جالب است چرا که تنها یکبار در طول دوره پرورش لازم است Gutacean بکار برده شود که آنهم فقط به مدت 30 دقیقه تا یکساعت غوطه وری پست لاروها در محلول Gutacean در 200لیترآب پیش از ذخیره سازی در استخرهای پرورش می باشد.پس از ذخیره سازی پست لارو در استخر دیگر نیازی به مصرف Gutacean نیست.در حقیقت به نظر می رسد این ترکیب (چنانکه از نامش هم برمی آید)فلورنرمال باکتریائی روده پست لاروها را بازسازی و تقویت نموده و نوعی پروبیوتیک گوارشی است.

چنین ادعا شده که این ترکیب در کارگاههای تکثیر نیز کاربرد دارد و از فواید آن ،موارد زیر بر شمرده شده است:

-          بهبود ضریب تبدیل غذائی

-          تبدیل سریع تر ناپلی به پست لارو

-          بازماندگی بالاتر در تبدیل ناپلی به پست لارو

برای بنده در اینخصوص سئوالی پیش آمده و آنهم در مرحله تکثیر است ،اینکه در تکثیر معمولاً باید برخی آنتی بیوتیک ها را حتماً استفاده نمود و از طرفی ،کاربرد آنتی بیوتیک سبب کاهش و یا حذف فلور نرمال روده لارو خواهد گردید.به هرحال حتماً در اینخصوص راهکارهای لازم ،چه در انتخاب نوع پروبیوتیک و چه نحوه استفاده ،اندیشیده شده است.

سایت یاهوشریمپ از جمله سایت هائی است که در زمینه تخصصی تکثیر و پرورش میگو،تقریباً اغلب افراد و سازمان های با تجربه در این صنعت را گرد هم آورده و اگر موضوع جدیدی در آن مطرح شود،بدون شک سروکله چندتا از مشاهیر این صنعت در دنیا بین پاسخ دهندگان پیدا خواهد شد.

گهگاه حتی در موضوعاتی که زیاد هم به آن علاقه ای نداشته ام متوجه موضوعات فرعی عنوان شده در بحث شده ام که ارائه دهنده ایده ای جدید و یا حتی تغییر دهنده برداشتی اشتباه  درآن حوزه بوده است.

یکی از عناوین جذاب بحث در این گروه ،موضوع مقابله با بیماری ها ست که بویژه برای کارشناسان میگو در شیلات ایران جذبه خاص خود را دارد.

در مبحثی که به تازگی در سایت یاهو شریمپ تحت عنوان " مخازن نرسری در مزارع آلوده به ویروس لکه سفید" آغاز شده هم تمامی موارد بالا خود نمائی می کند.یکی از پاسخ دهندگان آقای دکتر M.Briggs است که دست اندرکاران میگوی کشوربا وی آشنا هستند.از طرفی این عنوان،بحث های فرعی جالبی را سبب شده که ترجیح دادم منتخبی از آنها را در وبلاگ درج کنم.

سئوال اصلی از جانب آقای Rodrigo با این عنوان مطرح شده است:

"اعضاء عزیز

کسی  در خصوص بکارگیری مخازن نرسری میگو(سیستم پرورش دو مرحله ای) در مزارع آلوده به ویروس لکه سفید به منظور کاهش زمان تماس بین میگوهای سالم با ویروس موجود در آب یا خاک اطلاعی دارد؟آیا می توان میزان تلفات را در مزارع ،با ذخیره سازی میگوهای عاری از بیماری(SPF)با وزن 1.5 تا 2 گرم به جای ذخیره سازی پست لارو کاهش داده و یا ازآن جلوگیری نمود؟"

در پاسخ، تاکنون موارد زیر عنوان شده است:

دانیل گفته:

"به عقیده این حقیر(فکر می کردم فقط ما ایرانیا تعارف تیکه پاره می کنیم نگو این ویروس صادر شده.باز خداراشکر اگه ارزآوری داشته باشه خیلی هم خوبه.)شما داری راه رو به اشتباه میری.ثابت شده که ویروس لکه سفید،بدون میزبان ناقل،نمیتونه بیش از یک هفته دوام بیاره .به این ترتیب باید در شیوه مدیریتی خودتون  این نکته رو لحاظ کنید.چرا اجازه نمیدی کف استخرهای مزرعه ات حدود 10 روز کاملاً زیر نور آفتاب خشک بشه؟این روش نیاز به هزینه و یا سیستم های مدیریتی پیچیده ای مثل احداث نرسری نداره.اما اگر شرایط اقلیمی منطقه شما به نحویه که با کنترل شرایط محیطی (مثل دما) بتونی طول دوره پرورش رو افزایش بدی ،نیاز به سرمایه گذاری دیگه ای خواهی داشت.

به علاوه من در خصوص مدیریت بیماری لکه سفید تئوری خاص خودم رو دارم(همه اولش "بنده حقیر"هستن ولی بعد معلوم میشه تئوریسین تشریف دارن).به نظر من SPF و ضدعفونی بنتوزهای کف استخر در بین دو دوره پرورش زیاد معنادار نیستند.اگر تمرکز شما بر تهیه پست لارو سالم و غذای مناسب و نیز کاهش استرس در میگوها باشه،مشکل خاصی رو حتی در حضور ویروس هم ملاحظه نمیکنی.در واقع اگه از من بپرسید عقیده من اینه که این ویروس همیشه در محیط مزارع پرورش وجود داره.

در باور من مهمترین و یگانه دلیل بیماری لکه سفید استفاده از آهک در مزارع پرورش میگو برای کنترل pH در استخرهاست.ما در استخرهامون اصلاً از آهک استفاده نمی کنیم و پنج سال پیاپی تلفات ناشی از بیماری لکه سفید رو به کمتر از 2درصد رسونده ایم.ذرات آهک وارد آبشش میگوها شده و اونا رو مستعد استرس اسمزی میکنه که به نوبه خودش سبب سلسله اتفاقاتی میشه که در نهایت سیستم ایمنی میگو رو ضعیف میکنه.

همچنین من شخصاً تست PCR رو روی میگوهای مونودون در استخرها انجام دادم و مشاهده شد که ناقلین مثبت ،فاقد علائم مشخصه بیماری لکه سفید بودند،به این ترتیب انتخاب پست لاروهای SPF ممکنه سهواً سبب انتخاب ژنهای حساس به بیماری بشه.

من میدونم که این نظریه ام میتونه چالش برانگیز واقع بشه اما نتایج تولیدمون خودش گویای واقعیته.غالباً مزارعی در مجاورت مزرعه ما به دلیل بروز بیماری لکه سفید و اتخاذ شیوه مدیریت متفاوت با ما دچار خسارت هنگفت شده اند در حالیکه تولید ما مطلوب و میگوهای ما سالم باقی موندن.".

دانیل در جای دیگه ای هم گفته:

"تجربه من نشون داده که در مزارعی که کارگرانش ،آهک رو در کناره استخرها و در مناطق غذا دهی پخش می کنند،ریسک بروز بیماری بیشتره در حالیکه ما ،با حذف آهک از روند پرورش تونستیم صدمین و هزارمین صیدمون رو انجام بدیم(البته در متن محصول اومده که احتمالاً همین معنی رو داشته) و فقط 2مورد بروز لکه سفید رو تجربه کرده ایم.".

اما M.Briggs در خصوص غیر فعال کردن ویروس به روش دیگه ای اشاره کرده:

"در وانامی اگر میگوها رو برای مدت یک هفته در دمای 32 درجه نگهداری کنید ویروس غیر فعال خواهد شد.

من هم با دانیل موافقم.اگر بتونید همه (و یا اغلب)عوامل استرس رو در محیط کنترل کنید امکان ذخیره سازی میگو در استخرهائی که سابقه آلودگی به لکه سفید رو دارند وجود داره. از این میان،نقش نوسانات PH،ویبریو و میزان اکسیژن محلول از بقیه مهمتره.اگر این کنترل صورت بگیره میگوها به راحتی قادرند در مقابل ویروس لکه سفید مقاومت کنند.".